w czasie okupacji w Warszawie posługiwał się nazwiskami: Michał Bałucki, Michał Zawistowski, por. (ur. 15 stycznia 1914). Syn Władysław i Marii z Uszyńskich. W 1932 zdał maturę w gimnazjum im. Konraskiego (kolegium pijarskie) w Rakowicach pod Krakowem. W latach 1933-1939 studiował na warszawskich uczelniach: w Wyższej Szkole Handlowej, na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Józefa Piłsudskiego oraz na Wydziale Ekonomiczno-Finansowym Szkoły Nauk Politycznych. Wyszkolenie Wojskowe odebrał w latach 1932-33 w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. W Kampanii Wrześniowej zaciągnął się jako ochotnik do  9 batalionu pancernego w Lublinie, przekształconego w Ośrodek Zapasowy Broni Pancernej nr 2,  którym wycofał się na wschód. Po dwukrotnym ujęciu przez oddziały sowieckie uciekł przez Węgry, Rumunię i Liban do Francji (2 grudnia 1939). We Francji został wcielony do 10 Brygady Kawalerii Pancernej płk. S. Maczka, a następnie do 10 Pułku Strzelców Konnych. Po kapitulacji Francji ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 10 Brygadzie Kawalerii Pancernej szkolonej w Szkocji. W maju 1942 zgłosił się na szkolenie wywiadowczo-dywersyjne cichociemnych w szkole wywiadu w Glasgow, które ukończył w stopniu podporucznika. W nocy z 9 na 10 kwietnia 1944 zrzucony na spadochronie w okolice Tłuszcza koło Warszawy. Przydzielony do pracowni fotograficznej Wydziału Legalizacji i Techniki w Oddziale II KG AK. W Powstaniu Warszawskim zastępca dowódcy plutonu „Agaton” Batalionu „Pięść” Zgrupowania „Radosław”, od 8 września w Śródmieściu w plutonie osłony KG AK „Łącz 59”. Walczył na Woli, w Śródmieściu, na Starym Mieście, Żoliborzu i w Kampinosie. Osadzony w Oflagu II D Gross-Born, z którego uciekł 27 stycznia 1945. W lutym 1945 wrócił do Warszawy. Kontynuował działalność konspiracyjną, kierując Wydziałem Legalizacji „Agaton 2”. Aresztowany przez UB 1 listopada 1945, osadzony w więzieniu przy ulicy Rakowieckiej, został zwolniony po 2,5 roku, na mocy amnestii w 1947. Odznaczony orderem Virtuti Militari V klasy, dwukrotnie Krzyżem Walecznych w sierpniu 1944 oraz Złotym Krzyżem Zasługi z  Mieczami w czerwcu 1945. Autor publikacji, m.in.: Byłem cichociemnym… (2007), Commando. Cichociemni (2008).

• W lipcu 1944 Stefan Bałuk sporządził fotograficzną dokumentację umocnień niemieckich na terenie Warszawy na zlecenie Wydziału Legalizacji i Techniki Oddziału II KG AK. Prócz wykonywanych z ukrycia ujęć bunkrów, budek strażniczych, szlabanów i kozłów hiszpańskich, na swoich zdjęciach utrwalił codzienne życie okupowanej Warszawy; zatłoczone tramwaje, drobnych handlarzy i kupujących, chłopców kąpiących  się w zbiorniku wodnym na placu Napoleona.  Jakość tych zdjęć  świadczy o doskonałym przygotowaniu technicznym fotografa, zdobytym m.in. na kursie fotograficznym w dniach  6 – 31 października 1942 podczas szkolenia wywiadowczego w Glasgow.