Pseudonim:
„Wielgosz”, „Ulikowski"
Data urodzenia:
1909-10-29
Miejsce urodzenia:
Kopalnia w powiecie częstochowskim
Imiona rodziców:
Teofil - Antonina z domu Koper
Nazwisko konspiracyjne:
Ulikowski
Udział w wojnie obronnej 1939 r. :
We wrześniu 1939 roku jako podporucznik rezerwy pełnił funkcję oficera łącznikowego przy Dowództwie Armii „Poznań” pomiędzy Kutnem a Warszawą.
Wykształcenie i praca w okresie okupacji niemieckiej :
Urzędnik miejski, student Uniwersytetu Warszawskiego, od października 1942 roku aż do wybuchu Powstania Warszawskiego zatrudniony w Wydziale Szpitalnictwa Zarządu Miejskiego Warszawy (pod nadzorem komisarza), gdzie pełnił funkcję gospodarza szpitala (często nazywanego także intendentem lub kierownikiem administracyjnym) - Szpital Jana Bożego w Warszawie przy ulicy Bonifraterskiej 12.
Udział w konspiracji 1939-1944:
Obszar Warszawski Armii Krajowej - Oddział VI BiP (Biuro Informacji i Propagandy), przełożony kpt. Aleksander Bartoszuk "Borys", "Bazyli". Spotkania odbywały się w lokalu kontaktowym przy ul. Noakowskiego 10 w Warszawie.
Adres zamieszkania przed Powstaniem Warszawskim:
Warszawa, ul. Hoża 36 m 38, w czasie Powstania - do 2.09 ul. Bonifraterska 12 (Szpital Jana Bożego)
Oddział:
Obszar Warszawski Armii Krajowej - sztab
Szlak bojowy:
Stare Miasto - Śródmieście Południe
Rodzina biorąca udział w konspiracji lub Powstaniu Warszawskim:
W konspiracji i Powstaniu udział brał udział jego brat
kpt. Zygmunt Ziółek „Sawa” (1911-1984). Żona Helena Filipina Ziółek z domu Kowalska (nazwisko konspiracyjne Ulikowska) ur. 02.04.1905 r. w Warszawie, córka Marii i Władysława od 1941 roku była łączniczką, kolporterką i sanitariuszką. Uczestniczyła w spotkaniach konspiracyjnych przy ul. Strzeleckiej. W czasie Powstania Warszawskiego przebywała na terenie Szpitala Jana Bożego przy ul. Bonifraterskiej, mając pod opieką 4-letnią córkę i 2-letniego synka. Po upadku Starówki wyszła z miasta z ludnością cywilną drogą przez obóz przejściowy w Pruszkowie (Dulag 121).
Losy po Powstaniu:
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf (Łambinowice k. Opola), następnie przeniesiony do Oflagu II D (niem. Groß Born - Groß Born-Westfalenhof, obecnie Borne Sulinowo) , gdzie doczekał wyzwolenia w lutym 1945 roku.
Miejsce pochówku :
Cmentarz Garnizonowy w Gdańsku (cmentarz komunalny przy ulicy gen. Henryka Dąbrowskiego 2), kwatera 33, rząd 4, grób 6
Źródła:
Muzeum Powstania Warszawskiego, Baza Ewidencyjna uczestników Powstania Warszawskiego, zbiory: P/7828/13 oraz P/10253/26, Teczki personalne uczestników Powstania Warszawskiego, w tym biogram oraz kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu udostępniona przez córkę, p. Grażynę Norwisz.
