Data urodzenia:
1928-01-01
Miejsce urodzenia:
Błonie
Imiona rodziców:
Antoni - Janina z domu Pągowska
Udział w konspiracji 1939-1944:
Od 1942 roku należała do Szarych Szeregów, zaprzysiężona w Warszawie w styczniu 1943*, należała do Grupy Wykonawczej przy Głównej Kwaterze
Szarych Szeregów „Pasiece”, drużynowa Romana Łukaszewska „Ewa”, „Sowa” (1910-1975), zastęp „Wiewiórek" (zastępowała Teresa Rybicka-Pietkiewicz ps. Miki). Ukończyła kurs łączności i sanitarny, pełniła funkcję łączniczki i kolporterki. Przydział na 1.08.1944: pluton dowodzony przez Andrzeja Zejdlera ps. Andrzej Babinicz, ** u którego odbyła kurs radiotelegraficzny.
Adres zamieszkania przed Powstaniem:
Błonie k. Warszawy, ul. Harcerska 8
Miejsce koncentracji na godzinę "W":
Plac Teatralny - Ratusz (Pałac Jabłonowskich)
Oddział:
"Pasieka" - Kwatera Główna Szarych Szeregów, Harcerska Poczta Polowa.
Początkowo była przydzielona do plutonu radiotelegraficznego „Andrzeja Babinicza” (Andrzej Zejdler) na Placu Teatralnym, gdzie uczestniczyła w budowaniu barykad w bramach Ratusza (Pałac Jabłonowskich) oraz pełniła służbę wartowniczą. W dniach 2-3 sierpnia 1944 pełniła brała udział w zdobywaniu znajdującego się obok Ratusza Pałacu Blanka przy ul. Senatorskiej 14, donosząc Powstańcom niezbędną amunicję oraz wyprowadzając rannych. 6 sierpnia 1944 roku została oddelegowania przez „Babinicza„ w grupie najmłodszych dziewcząt do Śródmieścia. Na Świętokrzyskiej dołączyła do grupy harcerek pełniących służbę przy Komendzie Głównej Szarych Szeregów (kryptonim ”Pasieka„). Ich bezpośrednim przełożonym został hm. por. Stanisław Broniewski ps. Orsza, Naczelnik Kwatery Głównej Szarych Szeregów. Harcerki roznosiły pocztę i rozkazy, wielokrotnie przenosiły meldunki przez Aleje Jerozolimskie. Po kilku dniach zostały skierowane do organizowanej przez Przemysława Góreckiego ”Kuropatwę" Harcerskiej Poczty Polowej. Do zadań "Igi" należało segregowanie i cenzurowanie listów. Na początku września 1944 r. wraz z całą grupą przeszła do Śródmieścia Południowego na placówkę przy ul. Wilczej, gdzie dalej zajmowały się łącznością, kolportażem oraz pocztą polową. Przełożona: Maria Mroczkowska "Magda", "Barbara" (1915-1984).
Szlak bojowy:
Stare Miasto (Plac Teatralny - Ratusz) - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe
Odniesione rany :
20 września 1944 r. doznała kontuzji nogi podczas służby łączności na ul. Hożej. Opatrzona w Szpitalu Polowym ul. Hoża 13
Losy po Powstaniu:
Na polecenie druha Stanisława Broniewskiego "Orszy" wyszła z Warszawy w dniu 3.10.1944 roku z ludnością cywilną, a następnie uciekła z transportu kolejowego w drodze do Pruszkowa i przedostała się do rodzinnego Błonia. W Błoniu powróciła do konspiracji, pełniła funkcję łączniczki między dowódcami AK w Błoniu i Milanówku. Wiosną 1945 roku powróciła do Warszawy.
Losy po wojnie :
Scenograf teatralna i filmowa. Po zakończeniu działań wojennych rozpoczęła naukę w Liceum im. Tadeusza Reytana, gdzie zorganizowała drużynę harcerską opozycyjną wobec władzy Polski Ludowej. Za tę działalność została aresztowana. Po maturze studiowała tkactwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, następnie przeniosła się na Wydział Scenografii. Dyplom uzyskała pod kierunkiem prof. Władysława Daszewskiego (1955), u którego później w latach 1951–1958 odbywała asystenturę w Teatrze Narodowym w Warszawie. Od roku 1951 roku pracowała kolejno jako scenograf Teatru Narodowego, Teatru Polskiego w Warszawie, Warszawskiej Opery Kameralnej oraz licznych teatrów w kraju i zagranicą, w tym m. in. w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. Debiutowała samodzielnie pełną scenografią do Uśmiechu Giocondy Huxleya w reż. Andrzeja Łapickiego w 1957. Od realizacji do Namiestnika Hochhutha z 1966 roku rozpoczęła długotrwałą współpracę z Kazimierzem Dejmkiem, z którym pracowała również za granicą, w Düsseldorfie, Belgradzie czy Berlinie Zachodnim. Była komisarzem wystawy scenografii Władysława Daszewskiego w warszawskiej Zachęcie (1980 – 1982). Od 1956 roku należała do Związku Polskich Artystów Plastyków.
Odznaczenia:
Medal Wojska (Londyn 1948), Krzyż Armii Krajowej (1986), Warszawski Krzyż Powstańczy
Nazwisko po mężu:
Kossakowska, właśc. Henryka Łucja Głowacka-Kossakowska, znana jako Łucja Kossakowska.
Źródła:
Muzeum Powstania Warszawskiego, Baza Ewidencyjna uczestników Powstania Warszawskiego, Teczki Personalne uczestników Powstania Warszawskiego, w tym kopia relacji z Powstania (2 strony), zaświadczenie weryfikacyjne - wyciąg z akt personalnych Głównej Komisji Weryfikacyjnej AK w Londynie, 06.10.1986, i kserokopia ankiety-uczestnika Powstania Warszawskiego ze zbiorów Romualda Śreniawy-Szypiowskiego. Informacje uzupełniające przekazała p. Alicja Matwiejczuk (2026).
Uwagi:
*W różnych dokumentach spotykane różne daty wstąpienia do konspiracji - 1942, zaprzysiężona w styczniu 1943, według innych wersji zaprzysiężona we wrześniu 1943.
** przydział A. Zejdlera w konspiracji: Kedyw KG AK - kompania ”Pegaz„, od lata 1944 r. - batalion ”Parasol„ - 3. kompania - III pluton, podczas Powstania: zgrupowanie ”Radosław„ - batalion ”Parasol „- 3. kompania - III pluton, następnie Grupa ”Północ„ - oddział PKB Barry
Archiwum Historii Mówionej:
