Data urodzenia:
1897-06-06
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Imiona rodziców :
Leon Laskowski - Łucja z domu Kuczyńska
Udział w konspiracji 1939-1944:
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział VIII - Szefostwo Biur Wojskowych "Teczka" ("Głóg", "Róża", "Zeszyt")
Oddział:
Komenda Główna Armii Krajowej - przydział nieznany
Rodzina walcząca w Powstaniu Warszawskim:
Losy po Powstaniu:
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu IV-B/H Zeithain, komendantka kobiecego baraku nr 4 („szkarlatynek”)
Nazwiska :
Zofia Maria Laskowska, I-voto Rettinger - żona Kazimierza Rettingera, po jego śmierci żona Adama Jana Feliksa Świtalskiego „Dąbrowy” (1894–1952)
Losy po wojnie:
Po powrocie do kraju pracowała jako kasjerka w Biurze Sprzedaży Przemysłu Precyzyjnego i Optycznego (do roku 1948), a następnie jako kasjerka Laboratorium Chemicznego "Plastic". Pracowała także jako referent kontroli produkcji w Państwowych Zakładach Szkolnych (do 1949). Od 1953 roku zajmowała stanowisko kierownika kancelarii i sekretariatu w Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych INCO w Warszawie. W 1968 roku przeszła na emeryturę.
Odznaczenia:
Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Miejsce pochówku:
Cmentarz Powązkowski w Warszawie (Stare Powązki), Kwatera O, rząd 1, grób 24-25 (rok 1879)
Informacje dodatkowe - losy rodziny :
Jej pierwszym mężem był Kazimierz Jan Rettinger (1891–1933) - urodzony we Lwowie, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari. Był starszym bratem Stefana (1984–1940), kapitana lekarza Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie i Romana (1899–1958), majora lekarza Wojska Polskiego, działacza niepodległościowego. Ukończył studia na wydziale prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, następnie pracował jako aplikant adwokacki. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich, początkowo żołnierz 2 pułku piechoty, a następnie 6 pułku piechoty, z którym walczył podczas I wojny światowej. Wiosną 1917 był przydzielony do Sądu Polowego Legionów Polskich. W lutym 1918 został mianowany podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Łodzi, następnie w Warszawie. W 1921 zwolniony z wojska, pracował ponownie w sądownictwie Był członkiem Związku Adwokatów Polskich. W 1931 został mianowany notariuszem. Zmarł 1 stycznia 1933 w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie z powodu gruźlicy płuc i krtani. 4 stycznia 1933 został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (Starych Powązkach).
Źródła:
Muzeum Powstania Warszawskiego, Baza Ewidencyjna uczestników Powstania Warszawskiego, Teczki personalne uczestników Powstania Warszawskiego: Światalska Zofia - tamże: nekrolog prasowy, 1976 rok
Literatura:
"Komenda Główna Armii Krajowej 1939-1945", Marek Ney Krwawicz, Instytut Wydawniczy PAX
Uwagi:
W niektórych artykułach podawana bywa błędna informacja, że pozostała na emigracji i zmarła w Londynie. Miejsce śmierci - Wrocław, na podstawie nekrologu zamieszczonego w prasie w 1976 przez najbliższych Zmarłej.
