Pseudonim:
„Bronek”, „Kaszub"
Data urodzenia:
1921-03-13
Imiona rodziców:
Leon - Zofia
Okres okupacji niemieckiej, udział w konspiracji 1939-1944:
W czasie okupacji ziemi gdańskiej wcielony do Wehrmachtu i wysłany przez Niemców na front wschodni, zbiegł z transportu na moście spinającym brzegi Niemna w Stołpcach. Po kilku dniach tułaczki dotarł w październiku 1943 roku do Zgrupowania Nalibockiego AK w uroczysku nad jeziorem Kromań. Po sprawdzeniu otrzymał przydział do 3 szwadronu 27 Pułku Ułanów AK im. Króla Stefana Batorego (Okręg Armii Krajowej "Nów" (Nowogródek) - Stołpecko-Nalibockie zgrupowanie AK por. "Góry" ("Doliny"). Wkrótce awansowany do stopnia wachmistrza, został mianowany dowódcą 2. plutonu. Przeszedł cały szlak bojowy od Niemna przez Szczarę, Bug i Wisłę do Puszczy Kampinoskiej.
Oddział:
Armia Krajowa - Grupa "Kampinos" - 27. pułk ułanów - 3. szwadron - 2 pluton - dowódca plutonu
Szlak bojowy:
Dzierzby - Lotnisko Bielańskie - Kampinos: Brzozówka - Pociecha -Kiścienne - Pilaszków - Baranów - Jaktorów
Odniesione rany:
Ciężko ranny 29 września 1944 roku w bitwie pod Jaktorowem.
Losy po Powstaniu:
Dzięki pomocy miejscowej ludności został przetransportowany do Gawartowej Woli, gdzie po rozbiciu oddziałów powstańczych zorganizowano tymczasowy szpital, w którym leczony był do czasu zakończenia wojny.
Losy po wojnie:
Po wojnie dotarł do rodzinnej wsi Linia na Kaszubach za Wejherowem. Pracował jako kolejarz.
Awanse:
Do stopnia podporucznika
Odznaczenia:
Krzyż Walecznych (trzykrotnie), Warszawski Krzyż Powstańczy
Źródła:
Muzeum Powstania Warszawskiego, Baza ewidencyjna uczestników Powstania Warszawskiego, Teczki personalne uczestników Powstania Warszawskiego: Dawidowski Brunon, uzasadnienie wniosku o odznaczenie Warszawskim Krzyżem Powstańczym, informacje uzupełniające, artykuł "Bronek" - partyzancki dowódca nie żyje oraz datę śmierci zgłosił p. Szymon Dawidowski, wnuk Powstańca.
