Franciszek (Jerzy) Soboczyński (inne wersje: Sobczyński)

"Darzbór"

-

Kolumna: 163 Miejsce: 58

strzelec

II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żubr" - 2. kompania - pluton 237

Żoliborz

Poległ na Żoliborzu 28 lub 29 września 1944 roku.

Pochowany tymczasowo na ul. Krasińskiego 18 w podwórzu, na wprost bramy, pochowany miał być w grobie wspólnym z NN Maciejewskim, a po zakończeniu działań wojennych, w dniu 13 kwietnia 1945 roku został ekshumowany przez grupę SPB, czyli najprawdopodobniej robotników odgruzowujących Warszawę, podczas nieobecności protokolantki Polskiego Czerwonego Krzyża i bez porozumienia z władzami. Według notatki na karcie PCK ciało zabrała rodzina poległego na Pomorze. 15 kwietnia 1945 roku spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Żmijewie, obok Heleny Soboczyńskiej (cmentarz Parafii pw. Świętego Jakuba Apostoła), kwatera GRÓB H/1/1 (lokalizacja grobu na podstawie serwisu: https://www.cmentarnik.net/zmijewo/H/1/1).

Różne źródła podają różne okoliczności śmierci i różne zapisy imienia i nazwiska oraz odwrotna kolejność imion: np. na liście poległych żołnierzy "Żywiciela" figuruje jako strz. Darzbór - Jerzy Soboczyński, na cmentarzu w Żmijewie - napis wyryty na grobie: Jerzy Franciszek Soboczyński, ale w księgach pochowanych: Franciszek Soboczyński/Sobociński. Z kolei w Encyklopedii Powstania Warszawskiego - wykazie uczestników Powstania Warszawskiego figuruje jako Franciszek Jerzy Sobczyński ps. Darzbór z zupełnie inną datą i miejscem pochowania: - Boernerowo, 2.08.1944. Data śmierci w księgach pochowań - 29 września 1944, wiek 20 lat. W zapisach kartoteki Polskiego Czerwonego Krzyża jako Jerzy Sobczyński, pochowany tymczasowo na podwórzu Krasińskiego 18.