Pseudonim
"Wir"
Data urodzenia
1921-05-27
Data śmierci
2011-08-21
Stopień
-
Imiona rodziców
Franciszek - ...
Wykształcenie do 1944 roku
Uczył się w Warszawie w Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Reja. Maturę uzyskał natomiast w warszawskim Liceum im. Stefana Batorego. Studiował w Prywatnej Szkole Zawodowej Dr. J. Zaorskiego dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie (w rzeczywistości były to zajęcia Tajnego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego prowadzone przez wykładowców - profesorów UW).
Udział w konspiracji 1939-1944
IV Obwód "Grzymała" (Ochota) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - Referat informacyjny
Oddział
Uczestnik Powstania Warszawskiego - brak informacji na temat przydziału
Rodzina biorąca udział w Powstaniu Warszawskim
Był dwukrotnie żonaty. Pierwsze małżeństwo zawarł w 1944 roku , tuż przed Powstaniem, z łączniczką Ireną Korsak–Filowicz
Losy po wojnie
Rozpoczęte przed Powstaniem studia kontynuował w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1947 uzyskał dyplom lekarza medycyny na UJ w Krakowie. W roku 1950 wyjechał na cztery miesiące do Zakładu Farmakologii Uniwersytetu w Budapeszcie, a po roku ukończył staż i uzyskał prawo wykonywania zawodu lekarza oraz tytuł specjalisty drugiego stopnia w zakresie chemii klinicznej. Po dwumiesięcznym pobycie w Szwajcarii i czteromiesięcznym stypendium w Szkole Medycznej Londyńskiego uniwersytetu uzyskał w 1950 roku tytuł docenta. Pracę zawodową rozpoczął w Zakładzie Farmakologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Następnie pełnił funkcję zastępcy profesora na wydziale lekarskim i farmaceutycznym Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie objął stanowisko kierownika farmakologii instytutu Gruźlicy i Zakładu Farmakologii Instytutu Leków. Od roku 1962 pracę naukową prowadził na szeroko zakrojoną skalę współpracując z licznymi instytucjami zagranicznymi. Piastował urząd profesora farmakologii w Damaszku, Syrii, Rabacie, był doradcą do spraw usprawnienia szkolenia medycznego w Bangkoku, organizatorem i kierownikiem z ramienia WHO w sprawie monitorowania leków w Światowej Organizacji Zdrowia. Pełnił funkcję profesora farmakologii klinicznej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Genewie, kierował też intensywnym monitorowaniem leków w Bazylei. W ostatnich latach życia pracował w Londynie dla Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie. W latach 80 - tych był też zaangażowany w pomoc dla Solidarności i wspierał zmiany polityczne w Polsce.
Miejsce śmierci
Genewa
Miejsce pochówku
Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie przy ulicy Młynarskiej 54/56/58.
Informacje dodatkowe - losy rodziny
Pochodził z ewangelickiej rodziny handlowców i lekarzy. Jego ojciec - Franciszek Venulet (1879-1967) był lekarzem patologiem i fizjopatologiem, nauczycielem akademickim, profesorem uniwersytetów: Moskiewskiego, Warszawskiego i Łódzkiego oraz Akademii Medycznej w Łodzi. W czasie okupacji prof. Franciszek Venulet był wykładowcą na tajnym Uniwersytecie Warszawskim
Źródła
MPW-baza uczestników PW, nekrolog prasowy - kondolencje, "Gazeta Krakowska" dnia 31.08.2011
Publikacje
A. Hulanicki, Jan Venulet (1921-2011)w : Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego nr 74/2011, s. 59-61
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram