Powrót do biogramów

Kazimierz Wincenty
Iranek-Osmecki

Pseudonim
"Makary"
Data urodzenia
1897-09-05
Data śmierci
1984-05-22
Stopień
szef Oddziału KG AK
Stopień
Oficer dyplomowany służby stałej piechoty Wojska Polskiego: podpułkownik (1939), pułkownik (14.III.1943), "cichociemny".
Miejsce urodzenia
Pstrągowa, powiat Rzeszów
Imiona rodziców
Jan - Antonina
Wykształcenie (w tym wojskowe)
Uczył się w II Gimnazjum w Rzeszowie. Kurs w Szkole Podchorążych: styczeń-wrzesień 1922 r., absolwent Wyższej Szkoły Wojennej - 1931.
Przebieg służby wojskowej do 1939 r.
Od 1913 r. członek Związku Strzeleckiego. Od grudnia 1916 służył w II batalionie 1. pułku piechoty Legionów Polskich. Po "kryzysie przysięgowym" (lipiec 1917) wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski, zbiegł do Krakowa, a następnie od listopada 1917 r. działał w Łomży w POW (Polska Organizacja Wojskowa), ostatnio jako Komendant Placu. Od listopada 1918 r. w Wojsku Polskim, służył kolejno: w 23. pułku piechoty, od stycznia 1919 r. w Grupie płk. Leopolda Lisa-Kuli, od marca w sztabie 1. Brygady 1. Dywizji Piechoty Legionów. Od marca 1920 r. referent Sekcji Piechoty w Departamencie Broni Głównych Ministerstwa Spraw Wojskowych, od grudnia oficer w Dowództwie Żandarmerii Polowej, a od maja 1921 r. - oficer w sztabie 18. Dywizji Piechoty. Po ukończeniu kursu w Szkole Podchorążych Piechoty
Udział w wojnie obronnej 1939 r.
We wrześniu 1939 r. zastępca kierownika ekspozytury wywiadowczej w Bukareszcie Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza.
Nazwiska używane w konspiracji
Kazimierz Jarecki, Włodzimierz Ronczewski
Używane pseudonimy
"Antoni", "Heller", "Antoni Heller", "Jarecki", "Makary", "Pstrąg".
Udział w konspiracji 1939-1944
W grudniu 1939 r. zaprzysiężony na rotę Związku Walki Zbrojnej (ZWZ). Wezwany do Francji w czerwcu 1940 r., był krótko szefem Oddziału II Komendy Głównej ZWZ, znajdującego się wówczas poza Krajem. 21 czerwca ewakuowany do Wielkiej Brytanii
Oddział
W czasie Powstania Warszawskiego nadal był szefem II Oddziału - w I rzucie Komendy Głównej Armii Krajowej.
Szlak bojowy
Przebył cały powstańczy szlak bojowy Komendy Głównej Armii Krajowej. Przed godziną "W" stawił się w fabryce Kamlera na Woli (1-6.VIII.1944: fabryka mebli "Szczerbiński i Kamler" ul. Dzielna 64-72), następnie na Starym Mieście (6-13.VIII.1944: dawna Szkoła Powszechna Nr 2 ul. Barokowa 6 - lub 7, 13-25.VIII.1944: dawny gmach Ministerstwa Sprawiedliwości ul. Długa 7), w Śródmieściu-Północnym (26 VIII-4 IX.1944: gmach PKO ul. Świętokrzyska 31-33 - ul. Jasna 9, 5-6.IX.1944: w Śródmieściu-Południe ul. Mokotowska 64, 6.IX-5.X.1944: gmach "małej PASTY" ul. Piusa XI 19). 21 sierpnia 1944 r. wyznaczony do prowadzenia natarcia z Żoliborza na Dworzec Gdański, jednak natarcie to nadzorował generał "Grzegorz". 1 października 1944 wyznaczony pełnomocnikiem Dowódcy AK gen. Tadeusza "Bora" Komorowskiego, do rokowań kapitulacyjnych, 2 października brał udział w rozmowach z SS-Obergruppenführerem Erichem von dem Bachem i tego samego dnia wraz z ppłk. "Zyndramem" Zygmuntem Dobrowolskim w imieniu dowództwa AK podpisał w Ożarowie "Układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie".
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Polonia Restituta, Virtuti Militari V klasy, Virtuti Militari IV klasy, Krzyż Walecznych - czterokrotnie, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Armii Krajowej.
Losy po Powstaniu
Od 5.X.1944 w niewoli niemieckiej, m.in. w Oflagu IV-C Colditz.
Numer jeniecki
4451
Losy po wojnie
Po uwolnieniu przybył w maju 1945 do Londynu i tam pozostał na emigracji. Od grudnia 1945 r. członek "Komitetu Organizacyjnego Koła AK", po jego utworzeniu
Miejsce śmierci
Zmarł w Londynie 22 maja 1984.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram