Powstańcze Biogramy - Kazimierz Kąkol

Powstańcze biogramy

Edytuj ten biogram

Pseudonim:

"Koch"

Data urodzenia:

1920-11-22

Data śmierci:

2016-01-16

Funkcja:

Stopień:

plutonowy podchorąży

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Imiona rodziców:

Bronisław - Zofia

Udział w konspiracji 1939-1944:

Armia Krajowa - batalion "Wigry" - 2. kompania "Czesław"

Oddział:

Armia Krajowa - Grupa "Północ" - zgrupowanie "Róg" - batalion "Wigry" - 2. kompania "Czesław"

Szlak bojowy:

Wola - Stare Miasto - kanały - Śródmieście

Losy po Powstaniu:

Niewola niemiecka - jeniec Stalagu IV B Zeithain.

Numer jeniecki:

299422

Losy po wojnie:

Po wojnie zaliczono mu trzy lata studiów, które dokończył na Uniwersytecie Łódzkim, zdobywając w 1946 tytuł magistra ekonomii. Został asystentem profesora Wacława Szuberta (1912–1994), następnie pracował w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W 1949 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych, w 1975 został profesorem nadzwyczajnym nauk politycznych. Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1968–1973 kierownik studium dziennikarskiego, a następnie do 1974 dyrektor Instytutu Dziennikarstwa UW. W 1957 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1957 do 1974 był redaktorem naczelnym „Prawa i Życia”. Był uznawany za wiodącego ideologa czystek podczas wydarzeń marcowych 1968 r. Od maja 1974 do kwietnia 1980 był ministrem-kierownikiem Urzędu do Spraw Wyznań w rządzie Piotra Jaroszewicza oraz w rządzie Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha. W latach 1971–1980 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR, a od 1980 do 1981 członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR. Wieloletni członek Prezydium Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W latach 70. był członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR "Nowe Drogi". Od 1984 do 1985 redaktor naczelny pisma „Związkowiec”. W latach 1983–1989 członek Rady Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie PRL. Od 1985 do 1989 był dyrektorem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich – Instytutu Pamięci Narodowej, zaś w latach 1988-1990 członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Był autorem wielu publikacji, m. in. książki "Spór o Powstanie Warszawskie. Gorzka lekcja czy przepustka do historii" oraz "Misja na wyspie Sylt" - powieści o Powstaniu Warszawskim, wyd. Książka i Wiedza, 1970 r.

Miejsce pochówku:

Cmentarz Bródnowski w Warszawie, Kw. 25 C-IV-14. W tej samej mogile pochowani są jego rodzice i siostra Irena Kąkol ps. Magdalena

Źródła:

Muzeum Powstania Warszawskiego, K. Kąkol "Między październikiem 44 a majem 45 (w szpitalu dla jeńców wojennych - Zeithain", kserokopia maszynopisu, 33 strony, sygn. P/4754, dar K. Kąkola

Archiwum Historii Mówionej:

podporucznik Kazimierz Kąkol „Koch” Data wywiadu: 2006-03-07 Formacja: batalion „Wigry” Dzielnica: Wola, Stare Miasto Kazimierz Kąkol, urodzony 22 listopada roku 1920 [...], [pseudonim] „Koch”, Batalion „Wigry”. Startowałem do Powstania w stopniu plutonowego podchorążego, podchorążówkę akowską ukończyłem dw ...

Kazimierz Kąkol Pseudonim: "Koch" Zobacz grób

Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o Powstańcach Warszawskich? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o uczestnikach i żołnierzach Powstania Warszawskiego? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Kontakt w sprawie Powstańczych Biogramów: wtorki (od 10:00 do 14:00) i piątki (od 12:00 do 16:00) osobiście w Pokoju Kombatanta po wcześniejszym umówieniu na spotkanie lub telefonicznie w ww. dniach i godzinach pod numerem: 22 539 79 36, mailowo: powstanczebiogramy@1944.pl lub mpalgan@1944.pl

Zaproponuj nowy biogram

Kazimierz Kąkol

Pomóż uzupełnić bazę biogramów