Pseudonim:
"Siekiera"
Data urodzenia:
1913-05-25
Data śmierci:
1984-01-15
Funkcja:
dowódca zgrupowania
Stopień:
porucznik służby stałej kawalerii
Miejsce urodzenia:
Iwanowice koło Żytomierza
Imiona rodziców:
Leon - Regina z domu Thomas
Wykształcenie (w tym wojskowe) do 1939 r.:
W 1928 r. ukończył pięcioklasowe Gimnazjum w Płocku, a następnie wstąpił do Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu, gdzie w maju 1933 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1935 r. ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu otrzymując stopień podporucznika
Służba wojskowa do 1939 r.:
Oficer 15. Pułku Ułanów Poznańskich. Uczestniczył w zawodach jeździeckich. W 1938 r. w czteroosobowym składzie, na klaczy "Barcelona" zdobył dla swojej jednostki mistrzostwo Wojska Polskiego w jeździectwie, oraz indywidualnie został II wicemistrzem WP. Wynik ten powtórzył w 1939 r. W maju 1939 r. został awansowany do stopnia porucznika.
Udział w wojnie obronnej 1939:
We wrześniu 1939 r. walczył jako dowódca I plutonu III szwadronu 15. Pułku Ułanów Poznańskich w składzie Wielkopolskiej Brygadzie Kawalerii. Jako dowódca zwiadu został 7 września 1939 r. w starciu z niemiecką kompanią motorową koło wsi Psary pod Łowiczem ciężko ranny. Na jego rozkaz, na polu bitwy, odcięto mu siekierą powyżej kostki zdruzgotaną pociskiem stopę (podobno stąd wziął się jego późniejszy pseudonim konspiracyjny). Po amputacji prawej nogi przebywał w szpitalu polowym w Koninie, potem w szpitalu w Płocku, a następnie, w takcie obrony Warszawy w Szpitalu Ujazdowskim. 18 października 1939 r. po przejściu chirurgicznej amputacji, został jako inwalida zwolniony ze szpitala i wyjechał do Poznania.
Udział w konspiracji 1939-1944:
W grudniu 1939 r. został wysiedlony przez Niemców z Poznania do Zakopanego, gdzie przebywał do listopada 1940 r., następnie przeniósł się do Warszawy. Związał się z Narodową Organizacją Wojskową, współpracując m.in z mjr. "Sławborem" Janem Szczurkiem-Cergowskim, dowódcą Okręgu Warszawskiego NOW. W tym czasie jednocześnie pracował jako konwojent w Browarach "Haberbusch i Schiele". W marcu 1942 r., w ramach akcji scaleniowej przeszedł Armii Krajowej, gdzie pełnił funkcję instruktora kursów podchorążych i podoficerów. Dowodził też 1. Rejonem Pelcowizna VI Obwodu Praga, a od 1943 r. - V zgrupowaniem w 2. Rejonie I Obwodu Śródmieście Warszawskiego Okręgu AK.
Oddział:
I Obwód "Radwan" (Śródmieście) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - V zgrupowanie "Siekiera" - dowódca, od 8.08.1944 r. zgrupowanie "Kryska" - zastępca dowódcy.
Szlak bojowy:
Górny Czerniaków
Odniesione rany:
Ciężko ranny 11 sierpnia 1944 r. - postrzał płuc, umieszczony w szpitalu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy ul. Czerniakowskiej 231, skąd 13 września 1944 r., po zajęciu budynku przez Niemców został wraz z częścią rannych i grupą ludności cywilnej przetransportowany do obozu przejściowego w Pruszkowie (Dulag 121), z którego udało mu się wydostać do Leśnej Podkowy; gdzie pozostawał do zakończenia wojny.
Losy po wojnie:
W 1945 r. powrócił do Poznania, gdzie pracował jako kierowca i mechanik samochodowy w Okręgowym i Wojewódzkim Urzędzie Samochodowym. Był również dyrektorem "Motozbytu" i inspektorem Państwowego Zakładu Ubezpieczeń w Poznaniu. W 1968 r. przeniósł się Kędzierzyna-Koźla, gdzie został kierownikiem warsztatów i transportu w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Reńskiej Wsi. W 1973 r. przeszedł na emeryturę. Na emeryturze był inspektorem gospodarki samochodowej województwa opolskiego. W 1982 r. został honorowym przewodniczącym Środowiska Żołnierzy Zgrupowania "Kryska" przy Zarządzie Stołecznym ZBoWiD. W 1983 r. został mianowany kapitanem rezerwy w stanie spoczynku.
Odznaczenia:
Krzyż Virtuti Militari V klasy (28.09.1939), Krzyż Walecznych (15.09.1944), Medal Wojska, Medal za Warszawę 1939-1945, Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Miejsce śmierci:
Kędzierzyn-Koźle.
Miejsce pochówku :
Warszawa, Cmentarz Wojskowy na Powązkach, kw. Zgrupowania AK "Kryska"
Źródła:
MPW-baza uczestników PW, nekrolog prasowy, MPW-kontakt
Publikacje :
Fojcik S., Żołnierze AK "Kryska", Warszawa 1994
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Nasz newsletter