Pseudonim:
"Wilk"
Data urodzenia:
1919-12-04
Data śmierci:
1946-08-29
Funkcja:
-
Stopień:
plutonowy podchorąży
Miejsce urodzenia:
Kielce
Imiona rodziców:
Stefan - Jadwiga z domu Wydrychiewicz
Wykształcenie:
Przed wojną uczeń Gimnazjum w Milanówku.
Udział w konspiracji 1939-1944:
Na początku okupacji niemieckiej przeniósł się do wsi Derlacz koło Chotomowa, do gospodarstwa rolnego swojej matki. W 1942 r. został członkiem bliżej nieznanej konspiracyjnej organizacji syndykalistów. W tym czasie wspomagał też ukrywających się Żydów, dostarczając im pożywienie, ubranie i środki czystości. W 1943 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie związał się z Armią Krajową. Latem tego roku ukończył podziemną podchorążówkę w stopniu plutonowego podchorążego. Pod koniec 1943 r. przeszedł do Narodowych Sił Zbrojnych.
Oddział:
Armia Krajowa - Grupa "Północ" - przydział nieznany, w Śródmieściu VII zgrupowanie (batalion) "Ruczaj"
Szlak bojowy:
Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe
Losy po Powstaniu:
Wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, początkowo przebywał w obozie przejściowym w Pruszkowie (Dulag 121), skąd wyjechał w okolice Częstochowy.
Losy po wojnie:
W lipcu 1945 r. powrócił do Warszawy, nawiązując kontakt z kolegą z NSZ ps. "Marcin" (NN), który podczas okupacji był sekretarzem komendanta Obwodu NSZ i redaktorem pisma "Wielka Polska", a także z komendantem Obszaru I Warszawskiego Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW), mjr. Mieczysławem Grygorcewiczem ps. "Ostromir". Dzięki nim wstąpił do NZW, zostając wkrótce komendantem Okręgu Warszawa, podległego bezpośrednio KG NZW. Zajmował się wówczas werbunkiem nowych członków, szkoleniem ich, prowadzeniem wykładów o tematyce wojskowej i politycznej; udało mu się zorganizować na terenie miasta dwie sekcje. Planował dokonanie akcji mających na celu zdobycie środków finansowych, m.in. na kasę kolejki EKD, czy właściciela fabryki cukierków Adama Bałabana. Jednakże w wyniku działalności informatora UB do napaści nie doszło, a sam S. Nowaczek został 14 grudnia 1945 r. aresztowany. Osadzono go w areszcie śledczym na Pradze przy ul. Cyryla i Metodego, gdzie przeszedł brutalne śledztwo. 29 lipca 1946 został skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie pod przewodnictwem mjr. Kota (nr sprawy R.3129/46), na podstawie art. 1,4 §1 Dekretu na karę śmierci.
Miejsce (okoliczności) śmierci:
Zamordowany w więzieniu karno-śledczym na Pradze przy ul. Ratuszowej. Pochowano go bezimiennie w zbiorowej mogile na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie. Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w Kwaterze "Na Łączce".
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Nasz newsletter