Pseudonim
"Wacek"
Data urodzenia
1924-02-12
Data śmierci
2010-04-01
Stopień
-
Stopień
kapral podchorąży
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Wacław - Jadwiga z domu Morawska
Wykształcenie i praca do 1944 r.
Absolwent Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie z okupacyjną maturą uzyskaną w roku 1942. W tymże roku rozpoczął naukę na tajnych kompletach w Szkole Zaorskiego - działająca na podstawie decyzji niemieckich władz okupacyjnych szkoła kształcić miała techników medycznych, podczas, gdy w rzeczywistości była zakamuflowanym Wydziałem Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1940-1944 pracował jako laborant rentgenowski w Szpitalu Kolejowym w Warszawie, przy ulicy Brzeskiej.
Pseudonimy
"Wacek", "Junior"
Adres przed Powstaniem Warszawskim
Warszawa ul. Czackiego 19 m.3
Numer legitymacji AK
116100
Oddział
Armia Krajowa - zgrupowanie "Harnaś" - kompania por. "Lewara"
Szlak bojowy
Powiśle - Śródmieście Północ
Awanse
Awansowany do stopnia podporucznika rezerwy rozkazem dowódcy Dyonu Motorowego Obszaru Warszawskiego AK z dnia 28.09.1944 r.
Losy po Powstaniu
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu IV B Zeithain.
Numer jeniecki
299681
Losy po wojnie
Po wojnie kontynuował studia medyczne, początkowo na Uniwersytecie w Louvain w Belgii, a po powrocie do kraju na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1947 r. uzyskał dyplom. W latach 1947-1969 pracował w Klinice Chirurgicznej Instytutu Gruźlicy kierowanej przez prof. Leona Manteuffla, równocześnie w latach 1948-1956 będąc starszym asystentem Oddziału Chirurgicznego Instytutu Onkologii pod kierownictwem prof. Tadeusza Koszarowskiego. Doszła do tego przedłużająca się służba wojskowa (1949-1956) i praca w Oddziale Zabiegowym Sanatorium Wojskowego w Otwocku, a w latach 1958-1959 prowadzenie Oddziału Torakochirurgicznego w Otwocku. W roku 1952 uzyskał stopień doktora medycyny. W latach 50. był także konsultantem kilku ośrodków medycznych Warszawie i jej okolicach. Nierzadko zdążało się mu wykonywać po kilka operacji dziennie - i to w różnych szpitalach... W roku 1961 został wysłany przez Światową Organizację Zdrowia do Konga, gdzie pracował przez 12 miesięcy i - mimo wielu atrakcyjnych ofert - powrócił do macierzystej kliniki prof. Manteuffla. Od początków lat 60. był konsultantem kardiochirurgicznym w Krakowie, w którym rozpoczął leczenie chirurgiczne chorób serca, a także prowadził wykłady z chirurgii w krakowskiej Akademii Medycznej. W roku 1964 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W roku 1969 został ordynatorem Oddziału Chirurgii Szpitala Wolskiego w Warszawie, który wkrótce stał się znaczącym ośrodkiem kardiochirurgicznym. Podobnie jak przez całe życie nie ograniczał się do jednego tylko miejsca pracy - m.in. ciągle współpracował z ośrodkiem krakowskim, a w latach 1974-1975 pomagał we wprowadzaniu nowych metod leczenia chorób serca w Klinice Pediatrycznej w Warszawie. Starał się przenosić na grunt polski wszystkie nowe osiągnięcia medycyny, o których miał okazję dowiedzieć się i poznać w czasie licznych wyjazdów i staży w najlepszych ośrodkach chirurgicznych we Francji, Danii, Szwecji, Niemczech i USA. W roku 1980 uzyskał tytuł profesora nauk medycznych, a także objął kierownictwo nowo utworzonej przy ulicy Spartańskiej II Kliniki Kardiochirurgii Instytutu Kardiologii, która przez kolejne lata plasowała się w ścisłej czołówce krajowej. Był specjalistą krajowym w dziedzinie chirurgii, egzaminatorem kandydatów na kardiochirurgów, autorem wielu pionierskich operacji serca i wielu publikacji. Przeszedł na emeryturę w roku 1994, ale do ostatnich dni żywo uczestniczył w życiu środowiska medycznego, w spotkaniach Klubu Kardiochirurgów, którego był współzałożycielem, w zjazdach medycznych. Pozostawił po sobie kilka pokoleń uczniów wiele znaczących w polskiej medycynie, m.in. Zbigniewa Religę, Kazimierza Suwalskiego, Dariusza Borkowskiego (u którego sam poddał się operacji serca, kiedy pojawiła się taka konieczność) i wielu innych.
Odznaczenia
Warszawski Krzyż Powstańczy (1983), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004), Order Sztandaru Pracy II klasy (1989).
Miejsce śmierci
Warszawa.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram