Powrót do biogramów

Wanda Maria
Tazbir

Pseudonim
"Suliborska"
Data urodzenia
1920-08-11
Data śmierci
2006-02-03
Stopień
sanitariuszka
Stopień
strzelec
Miejsce urodzenia
Lublin
Imiona rodziców
Stanisław - Ludwika
Pseudonimy
"Suliborska", "Dobrochna", "Dopływ"
Wykształcenie i działalność harcerska
Uczennica Liceum im. Królowej Jadwigi w Warszawie. W 1931 wstąpiła do ZHP i została drużynową w szczepie "Tęcza" przy Instytucie i Szkole Głuchoniemych w Warszawie. ( związana z drużyną dla niewidomych dziewcząt od 1937 r.) W czasie okupacji studentka tajnego nauczania UW, referentka Pogotowia Harcerek na powiaty mińsko-mazowiecki i siedlecki. Nauczycielka języka polskiego i historii na tajnych kompletach.
Praca przed Powstaniem
Sekretarka w szkole zawodowej
Udział w konspiracji 1939-1944
W konspiracji od listopada 1942 - II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa". Instruktorka sanitarna Armii Krajowej w powiecie Mińsk Mazowiecki.
Oddział
"Bakcyl" (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej) - batalion "Zaremba"-"Piorun" - Szpital Polowy ul. Hoża 39/41
Dzielnica
Śródmieście Południe
Losy po Powstaniu
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf (poprzednia nazwa Stalag VIII-B Lamsdorf) - Łambinowice k/ Opola, następnie w Stalagu VI C Oberlangen
Numer jeniecki
107036
Losy po wojnie
Po wyzwoleniu do 1947 roku pracowała w kancelarii stacji lotniczej w Anglii (żołnierz RAF). W 1947 powróciła do kraju i podjęła ponownie studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w redakcji Państwowych Wydawnictw Naukowych, biorąc m.in. udział w pracach nad "Słownikiem Języka Polskiego" pod kierunkiem prof. Witolda Doroszewskiego. Następnie pracowała w kilku wydawnictwach. Kontynuowała działalność harcerską, powracając początkowo do drużyny w Instytucie Głuchoniemych. W latach 1956-1999 była komendantką Szczepu „Tęcza” w Hufcu Warszawa-Śródmieście. Autorka licznych artykułów o tematyce harcerskie oraz na temat pracy z dzieckiem głuchym. Działaczka w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Izraelskiej.
Odznaczenia i awanse
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż "Za Zasługi dla ZHP", Medal Polonia Mater Nostra Est (2001), Order Uśmiechu (6 czerwca 2001). W 2000 mianowana przez prezydenta RP podporucznikiem WP.
Informacje dodatkowe
Za niesienie podczas okupacji pomocy osobom narodowości żydowskiej i uratowanie czterech z nich otrzymała wraz z ojcem Stanisławem w 1994 Medal "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata". Otrzymała również tytuł honorowej obywatelki Izraela (2002). 21.10.2007 roku na dziedzińcu Instytutu Głuchoniemych w Warszawie przy pl. Trzech Krzyży 4/6 osłonięto pomnik przedstawiający Wandę Tazbir.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram