Pseudonim:
"Suliborska"
Data urodzenia:
1920-08-11
Data śmierci:
2006-02-03
Funkcja:
sanitariuszka
Stopień:
strzelec
Miejsce urodzenia:
Lublin
Imiona rodziców:
Stanisław - Ludwika
Pseudonimy:
"Suliborska", "Dobrochna", "Dopływ"
Wykształcenie i działalność harcerska:
Uczennica Liceum im. Królowej Jadwigi w Warszawie. W 1931 wstąpiła do ZHP i została drużynową w szczepie "Tęcza" przy Instytucie i Szkole Głuchoniemych w Warszawie. ( związana z drużyną dla niewidomych dziewcząt od 1937 r.) W czasie okupacji studentka tajnego nauczania UW, referentka Pogotowia Harcerek na powiaty mińsko-mazowiecki i siedlecki. Nauczycielka języka polskiego i historii na tajnych kompletach.
Praca przed Powstaniem:
Sekretarka w szkole zawodowej
Udział w konspiracji 1939-1944:
W konspiracji od listopada 1942 - II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa". Instruktorka sanitarna Armii Krajowej w powiecie Mińsk Mazowiecki.
Oddział:
"Bakcyl" (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej) - batalion "Zaremba"-"Piorun" - Szpital Polowy ul. Hoża 39/41
Dzielnica:
Śródmieście Południe
Losy po Powstaniu:
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf (poprzednia nazwa Stalag VIII-B Lamsdorf) - Łambinowice k/ Opola, następnie w Stalagu VI C Oberlangen
Numer jeniecki:
107036
Losy po wojnie:
Po wyzwoleniu do 1947 roku pracowała w kancelarii stacji lotniczej w Anglii (żołnierz RAF). W 1947 powróciła do kraju i podjęła ponownie studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w redakcji Państwowych Wydawnictw Naukowych, biorąc m.in. udział w pracach nad "Słownikiem Języka Polskiego" pod kierunkiem prof. Witolda Doroszewskiego. Następnie pracowała w kilku wydawnictwach. Kontynuowała działalność harcerską, powracając początkowo do drużyny w Instytucie Głuchoniemych. W latach 1956-1999 była komendantką Szczepu „Tęcza” w Hufcu Warszawa-Śródmieście. Autorka licznych artykułów o tematyce harcerskie oraz na temat pracy z dzieckiem głuchym. Działaczka w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Izraelskiej.
Odznaczenia i awanse:
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż "Za Zasługi dla ZHP", Medal Polonia Mater Nostra Est (2001), Order Uśmiechu (6 czerwca 2001). W 2000 mianowana przez prezydenta RP podporucznikiem WP.
Informacje dodatkowe:
Za niesienie podczas okupacji pomocy osobom narodowości żydowskiej i uratowanie czterech z nich otrzymała wraz z ojcem Stanisławem w 1994 Medal "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata". Otrzymała również tytuł honorowej obywatelki Izraela (2002). 21.10.2007 roku na dziedzińcu Instytutu Głuchoniemych w Warszawie przy pl. Trzech Krzyży 4/6 osłonięto pomnik przedstawiający Wandę Tazbir.
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Nasz newsletter