Data urodzenia:
1911-06-20
Miejsce urodzenia:
Zakopane
Imiona rodziców :
Włodzimierz - Zenobia z domu Dąbrowska
Wykształcenie (w tym wojskowe) i działalność do 1939 r. :
Maturę uzyskał w Gimnazjum Humanistycznym im. Stanisława Staszica w Warszawie (1929). W latach 1922–1935 działał w Związku Harcerstwa Polskiego, był drużynowym 16. Drużyny im. Zawiszy Czarnego. Po maturze rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej. W 1935 ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej, inżynier elektryk. Następnie odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W latach 1936 - 1938 pracował w firmie English Electric przy elektryfikacji warszawskiego węzła kolejowego, zaś w latach 1938 - 1939 w Biurze Projektów Śląskich Zakładów Elektrycznych „Ślązel” w Katowicach przy projektowaniu stacji transformatorowych 150 kV na linii PKP Górny Śląsk – Warszawa.
Udział w wojnie obronnej 1939 r. :
31 VIII 1939 został zmobilizowany do 46. Dywizji Artylerii w Modlinie. Po jej kapitulacji przebywał w niewoli, z której udało mu się zbiec.
Praca w czasie okupacji niemieckiej:
Od 1 grudnia 1939 do 30 lipca 1944 pracował jako inżynier ruchu w Elektrowni Okręgowej
Maurycego Potockiego w Jabłonnie.
Oddział:
Okręg Warszawski Armii Krajowej - Komenda Placu - Inspekcja Sieci Elektrycznej - oficer
Losy po wojnie:
W latach 1945–1953 pracował w Zjednoczeniu Energetycznym Okręgu Pomorskiego w Bydgoszczy, w którym kierował odbudową zniszczonych obiektów energetycznych i budową nowych obiektów w północnej Polsce i na Kujawach. W okresie 1946 - 1949 pełnił funkcję dyrektora technicznego, od 1 XI 1949 do listopada 1950 zastępcy dyrektora do spraw inwestycyjnych, 1951-1953 dyrektora Zakładów Energetycznych w Bydgoszczy. Od 1953 do 1954 był głównym inżynierem PBE Elektrobudowa podczas budowy Elektrociepłowni na Żeraniu w Warszawie. W latach 1954 - 1987 pracował na Politechnice Gdańskiej (PG): od 1957 docent, od 1968 profesor nadzwyczajny, od 1982 profesor zwyczajny. W okresie 1975–1979 pełnił funkcję kierownika Zakładu Elektroenergetyki Instytutu Elektroenergetyki i Automatyki. Był jednym z twórców Podyplomowego Studium Energetyki Jądrowej na Wydziale Elektrycznym, którym kierował w latach 1982–1985. Jednocześnie od 1955 do 1972 pracował w Oddziale Instytutu Energetyki w Gdańsku (który zorganizował), był także kierownikiem Pracowni Automatyki oraz kierownikiem Zakładu Regulacji. W 1981 roku przeszedł na emeryturę.
Miejsce pochówku :
Cmentarz Centralny-Srebrzysko w Gdańsku, rejon V, kwatera TAR II, rząd: BRAK DANYCH, grób 44.
