Zbigniew Karol Kowalewski

"Długi"

dowódca plutonu

plutonowy podchorąży - podporucznik (1944)

Warszawa

Naukę pobierał w Publicznej Szkole Powszechnej a następnie w Gimnazjum Ogólnoksztalcącym i Liceum Matematyczno-Fizycznym Zgromadzenia Kupców w Warszawie, uzyskując świadectwo dojrzałości na tajnych kompletach w 1940 roku. Następnie rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn im. Wawelberga i Rotwanda w Warszawie, którą ukończył w 1943 roku.

W konspiracji od 1941 roku, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych. W latach 1943-1944 kończy Szkołę Podchorążych uzyskując stopień plutonowego podchorążego.

Warszawa ul. Złota

Armia Krajowa - Grupa "Północ" - zgrupowanie "Róg" - Brygada Dyspozycyjno-Zmotoryzowana NSZ "Koło"

Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ

Awansowany do stopnia podporucznika - prawdopodobnie we wrześniu 1944 r.

Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf, następnie Oflagu VII A Murnau.

102219

We wrześniu 1945 r. wraca do kraju i kontynuuje naukę na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej uzyskując w marcu 1947 r. dyplom magistra inżyniera mechanika. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Wrocławia, gdzie rozpoczął pracę jako konstruktor w Fabryce Urządzeń Mechanicznych. Od listopada 1948 r. do stycznia 1958 r. pracuje w Oddziale Wrocławskim Dozoru Technicznego, a następnie do marca 1962 r. jako zastępca dyrektora w Śląskim Biurze Dozoru Technicznego w Katowicach. Przeniesiony służbowo do Urzędu Dozoru Technicznego w Warszawie na stanowisko głównego specjalisty pracuje tam do końca grudnia 1964 roku. W latach 1965-1969 pracuje w PPiDKOP "Chemadex” jako kierownik budowy cukrowni w Grecji i ZSRR. Następnie powraca w styczniu 1970 r. do pracy w Okręgowym Dozorze Technicznym w Warszawie, gdzie obejmuje stanowisko zastępcy dyrektora do spraw technicznych, na którym pracuje do śmierci.

Warszawa