Kolekcja

Fotografia z Powstania Warszawskiego. Śródmieście Północne, ul. Elektoralna. Szpital polowy. Odpoczynek żołnierzy batalionu "Chrobry I", przechodzących z rejonu ulic Chłodnej, Wroniej, Towarowej na Stare Miasto.

nr inwentarzowy MPW-IN/8668
data wykonania 7 sierpnia 1944 rano
autor zdjecia Zygmunt Sowiński „Ostoja”
źródło MPW

Zygmunt Sowiński „Ostoja”

Wachm. pchor. Zygmunt Sowiński „Ostoja” urodził się 13 stycznia 1912 w Warszawie. Od września 1923 należał do drużyny harcerskiej. Przed wojną zdobył średnie wykształcenie handlowe i odbył szkolenie wojskowe. W 1939 walczył w obronie Kowla. 15 stycznia 1940 dołączył do konspiracyjnego Związku Walki Zbrojnej, przekształconego później w Armię Krajową. W 1943 ukończył podziemną Szkołę Podchorążych Piechoty. Działał w konspiracyjnej grupie wywiadowczej „Kameleon”. Podczas Powstania Warszawskiego walczył w batalionie „Chrobry I”, początkowo na Woli, potem na Starym Mieście. Był dowódcą, a następnie zastępcą dowódcy plutonu 1. kompanii. Brał udział w walkach o Pasaż Simonsa i Pałac Mostowskich, gdzie 12 sierpnia został ranny. Po przejściu kanałami do Śródmieścia trafił do szpitala powstańczego przy ulicy Konopczyńskiego, później przy Śniadeckich. 25 września powrócił do oddziału i do upadku Powstania sprawował funkcję oficera gospodarczego. Po kapitulacji wyszedł z miasta z ludnością cywilną. Przez pewien czas przebywał w okolicach Krakowa. Po powrocie do Warszawy zaangażował się w akcję ekshumacyjną na terenie Pasażu Simonsa. Organizował pochówki ciał na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, zbierał pieniądze na opiekę nad grobami. Jego działalność zwróciła uwagę władz bezpieczeństwa. W styczniu 1949 został aresztowany, a następnie osądzony na podstawie fałszywych zeznań świadków i skazany na 8 lat więzienia za rzekomą działalność mającą na celu „obalenie ustroju Polski Ludowej”. Wyrok skrócono o 3 lata na mocy amnestii. Po odzyskaniu wolności Sowiński pracował w instytucjach związanych z przemysłem drobnym. W latach 60. i 70. został wielokrotnie odznaczony, m.in. Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 22 czerwca 1978 w Warszawie.