Powrót do biogramów

Adam Kazimierz
Papée

Pseudonim
"Gil"
Data urodzenia
1895-07-21
Data śmierci
1990-03-06
Stopień
-
Miejsce urodzenia
Lwów
Imiona rodziców
Fryderyk - Władysława z domu Anczyc
Wykształcenie
Absolwent Gimnazjum im Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował naukę w Krakowie jako student Wydziału Ekonomii Akademii Handlowej (1918-1923), oraz student Wydziału Prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na UJ uzyskał tytuł doktora.
I wojna światowa
Po zdaniu matury, 22.08.1914 wstąpił do Legionów Polskich. W składzie 1 p. art. walczył na froncie (1914-1916), ranny w bitwie pod Konarami.
Działalność do 1939 r.
Bankowiec, inspektor Banku Gospodarstwa Krajowego, jeden z pierwszych szablistów polskich, czterokrotny olimpijczyk (1924, 1928, 1932, 1936), dwukrotny brązowy medalista (1928, 1932). Od roku 1909 był członkiem Krakowskiego Klubu Szermierczego. W ciągu bardzo długiej kariery zawodniczej (1909-1946) reprezentował barwy Krakowskiego Klubu Szermierczego (1909-1914), Akademickiego Związku Sportowego (AZS) Kraków (lata 1921-1928), Legii Warszawa (1929-1933) i I Śląskiego Klubu Szermierczego Katowice (1933-1936). 46-krotnie występował w reprezentacyjnej drużynie narodowej w tym: 38 (szabla), 5 (floret) i 3 (szpada). Największe sukcesy odniósł w szabli. Był 4-krotnym mistrzem Polski (1926, 1927, 1929, 1932) i raz wicemistrzem (1924) w tej broni a poza tym zdobył 3 tytuły wicemistrzowskie (1924-1926) we florecie. 4-krotny uczestnik mistrzostw Europy (1926, 1930, 1931, 1933) zdobył (1930) w drużynowym turnieju szabli brązowy medal. Ukoronowaniem czterech startów olimpijskich są dwa brązowe medale zdobyte w drużynowych walkach szablistów w Amsterdamie (1928) i Los Angeles (1932). Po IO w Berlinie (1936) A. Papée zakończył uprawianie szermierki. W okresie międzywojennym równolegle z karierą zawodniczą aktywnie uczestniczył w organizacji sportu szermierczego w Polsce: należał do grona osób reaktywujących sekcję szermierczą AZS Kraków (1921), z ramienia tego klubu brał udział w założycielskim zebraniu Polskiego Związku Szermierczego we Lwowie (28 maja 1922), piastował funkcję prezesa PZSzerm. (28 listopada 1926 - 2 marca 1930), był kapitanem sportowym tego związku (1933), wspólnie z K. Laskowskim i L. Lubicz-Nyczem jako pierwszy w Polsce otrzymał dyplom fechtmistrza-amatora. Był wreszcie sędzią związkowym (1923-1973) i sędzią międzynarodowym (1930-1960) w szermierce.
Oddział
Uczestnik Powstania Warszawskiego - brak informacji na temat przydziału.
Rodzina walcząca w Powstaniu Warszawskim
W Powstaniu brały udział jego dwie córki - Ewa i Irena
Losy po wojnie
Po zakończeniu II wojny światowej aktywnie włączył się w odbudowę sportu polskiego. Był wśród reaktywujących Polski Związek Szermierczy zajmując w pierwszym powojennym zarządzie (20 października 1945) funkcję I wiceprezesa. Był potem wieloletnim wiceprezesem Pomorskiego Okręgowego Związku Szermierczego (1968-1980), trenerem w klubach sportowych Budowlani i AZS Kraków (1949-1966) oraz Gwieździe Bydgoszcz (1967-1977). Opublikował dwie książki wspomnieniowe: Na planszach czterech olimpiad (1957) oraz Na białą broń (1987)
Odznaczenia
Za udział w I wojnie światowej dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Odznaczony również m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Węgierskim Krzyżem Zasługi. Laureat znaczącego wyróżnienia im. Janusza Kusocińskiego (1988) i medalu "Kalos Kagathos" (1989).
Miejsce śmierci
Bydgoszcz
Miejsce pochówku
Kraków, cm. Salwatorski, sektor SC6, rząd B, miejsce 2. Uwaga! Według niektórych not biograficznych pochowany na Cmentarzu parafialnym Św. Trójcy na Błoniu w Bydgoszczy
Informacje dodatkowe
Pochodził z rodziny Papée, spolonizowanych protestanckich Francuzów, przybyłych do Lwowa w początkach XIX wieku. Urodzony 21 lipca 1895 we Lwowie, syn Fryderyka Papée, skryptora w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, a w późniejszym okresie zastępcy dyrektora Biblioteki Uniwersytetu Lwowskiego oraz dyrektora Biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Matka natomiast pochodziła z saskiej szlacheckiej spolszczonej rodziny o tradycjach artystycznych. Jej ojciec Władysław był poetą i dramatopisarzem, a dziadowie aktorami. 6 lat starszy brat Kazimierz Jan Papée (10 I 1889 – 19 I 1979), tak jak Adam walczył w Legionach Piłsudskiego, po wojnie był dyplomatą, a prywatnie szwagrem sławnego majora Dobrzańskiego ,,Hubala” . Kazimierz - chargé d’affaires w Hadze, w Berlinie i Sztokholmie (1920–1923), radca w poselstwach RP w Angorze i Tallinie (1928–1929), konsul generalny w Królewcu (1929–1932), komisarz generalny RP w Wolnym Mieście Gdańsku (1932–1936), poseł RP w Pradze (1937–1939), był od 24 VII 1939 ambasadorem RP przy Stolicy Apostolskiej (w l. 1945–58 z ramienia tzw. rządu emigracyjnego). Okupacja niemiecka: w czasie II wojny światowej Adam Kazimierz Papée bierze udział razem ze swoim kolegą z ,,brązowej” drużyny olimpijskiej z 1928 i 1932 roku Tadeuszem Friedrichem w konspiracyjnym pokazie szermierki zorganizowanym przez fechmistrza Szelestowskiego. W 1940 roku umiera w Krakowie ojciec Adama i Kazimierza - Fryderyk (matka zmarła 26 lat wcześniej).
Źródła
MPW-baza uczestników PW, Polski Komitet Olimpijski - sylwetki , Polski Słownik Biograficzny - biogram Fryderyk Papée (1856-1940). Fot. ze zbiorów NAC.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram