Antoni Władysław Langner

Pseudonim:
"Douglas"
Data urodzenia:
1917-12-20
Data śmierci:
1944-09-07
Funkcja:
-
Pozycja na murze pamięci:
Kolumna: 141 Miejsce: 22
Stopień:
plutonowy (starszeństwo z dniem 3.05.1942) - sierżant (wniosek z dnia 12.08.1944) - podporucznik (pośmiertnie - 1944)
Miejsce urodzenia:
Ostrzeszów
Imiona rodziców:
Władysław Antoni - Wiktoria z domu Parzonka
Pseudonimy:
"Pan L", "L", "Douglas", "Wujek"
Udział w konspiracji 1939-1944:
W okresie okupacji prowadził własną firmę transportową "A.Langner Transportunternehmen - Warschau, Asfaltowa Str. 14". Posiadał dwa samochody ciężarowe i pracował na rzecz Feldbauleitung der Luftwaffe 29-II-B Luftgau Moskau in Posen. Pod koniec 1941 r. poznał go Zygmunt Jędrzejewski "Jędras", żołnierz "Wachlarza", który w firmie Langnera dostrzegł możliwości swobodnego przerzutu ludzi i broni na tereny wschodnie, objęte działalnością "Wachlarza". "Jędras" powiadomił o swoim odkryciu przełożonego - "Doktora" (ppłk Remigiusz Grocholski), który wyraził akceptację wciągnięcia Langnera do konspiracji. Nastąpiło to wczesną wiosną 1942 r. i Antoni Langner został zaprzysiężony jako nowy członek tej organizacji. Od tego momentu "Douglas" wspólnie z "Jędrasem" odbyli szereg wypraw na wschód, przewożąc ludzi (na ogół z fałszywymi dokumentami), broń, mapy, materiały wybuchowe i amunicję przesyłane przez warszawską centralę terenowym komórkom III Odcinka "Wachlarza" (Brześć - Homel). W nocy 11/ 12 kwietnia 1942 r. uczestniczył w akcji dywersyjnej, w której wysadzono monitor rzeczny na Kanale Królewskim. W dniach 18-19.01.1943 r. jako kierowca brał udział w akcji odbicia z pińskiego więzienia trzech oficerów "Wachlarza": Alfreda Paczkowskiego "Wanię" (dowódcę III Odcinka), Mariana Czarneckiego "Rysia" i Piotra Downara "Azora", których udało mu się przewieźć do Warszawy własną ciężarówką. Odbitych więźniów ulokował w mieszkaniu swojego ojca przy ul. Zaolziańskiej 33 na Ulrychowie. Za tę akcję "Douglas" został odznaczony Krzyżem Walecznych. Na początku lutego wziął udział w podobnej akcji. Tym razem celem miało być więzienie w Mińsku Litewskim. Gdy po przekroczeniu granicy dotarł na miejsce specjalnie przygotowaną ciężarówką, okazało się, że nastąpiła "wsypa" i realizacja planu odbicia więźniów jest niemożliwa. W tym czasie Gestapo aresztowało kilkunastu żołnierzy z III i IV Odcinka "Wachlarza". Organizacja uległa rozwiązaniu, a część jej struktur włączono do Centrali Zaopatrzenia Terenu (CZT - "Czata"). W marcu 1943 r. został skierowany do CZT w Okręgu AK Polesie, gdzie był oficerem transportowym Bazy II ("Zagroda II", "Start II", "Godzina II"). W lutym 1944 r. został oficerem broni w warszawskiej bazie "Czaty" Poleskiego Okręgu AK "Twierdza". Gdy w ostatnich dniach lipca 1944 r. batalion kuriersko-przerzutowy Komendy Głównej AK "Czata 49" został przekształcony w kadrowy batalion liniowy, Antoni Langner pozostał żołnierzem tego batalionu.
Adres przed Powstaniem:
Warszawa ul. Asfaltowa 14 m. 12.
Oddział:
Kedyw Komendy Głównej Armii Krajowej - zgrupowanie "Radosław" - batalion "Czata 49" - kompania "Zgody" - pluton ppor. "Jędrasa".
Szlak bojowy:
Wola - Muranów - Stare Miasto - kanały - Śródmieście - Górny Czerniaków
    Około 15 sierpnia podczas walk obronnych na Muranowie sierż. "Douglas" na rozkaz ppor. "Jędrasa" wykonał przy pomocy miejscowej ludności (głównie tramwajarzy zatrudnionych w remizie muranowskiej) dwa podziemne przejścia (tunele) pod ul. Sierakowską i na ul. Przebieg, umożliwiając w ten sposób komunikację i łączność z walczącymi oddziałami. 28.08.1944 z pozycji przy ul. Zakroczymskiej zastrzelił niemieckiego żołnierza, który na dachu zdobytej właśnie PWPW usiłował zamocować flagę niemiecką. 6.09.1944 wieczorem dowodził akcją gaszenia pożaru Szpitala św. Łazarza przy ul. Książęcej, podpalonego przez Niemców miotaczami płomieni.
Odznaczenia:
Krzyż Walecznych po raz pierwszy (1942) za akcję zablokowania Kanału Królewskiego. Krzyż Walecznych po raz drugi (1943) za akcję pińską. Uzasadnienie: "Dzięki jego odwadze, zaradności i rozwadze, uwolnieni zostali przewiezieni do Warszawy. Przerzucał materiały wybuchowe oraz ludzi przez granicę, rozwiózł patrole na miejsca ich skoków do wykonania cięć". Krzyż Virtuti Militari V klasy - pośmiertnie (1944) za obronę Szpitala św. Łazarza przy ul. Książęcej. Warszawski Krzyż Powstańczy (legitymacja Nr 10-85-19 K) - pośmiertnie (3 kwietnia 1985).
Awanse:
Przedstawiony do awansu na sierżanta we wniosku z 12.08.1944 (Rozkaz Nr. 3 - 13/8 - mjr "Witold"). Wniosek zaakceptował dowódca "Grupy Radosław" mjr "Bolek" i "przedstawił z poparciem" d-cy Grupy "Północ" płk. "Wachnowskiemu"
Odniesione rany:
Dwukrotnie ranny 7.09.1944 r. - pierwsza rana (odłamek) była niegroźna, o własnych siłach przyszedł do punktu sanitarnego na ul. Książęcą 7, gdzie usunięto mu odłamek z ramienia. Opuścił punkt sanitarny i po ok. 10 minutach przyniesiono go tam z powrotem - tym razem na noszach, w bardzo ciężkim stanie - postrzał lewego płuca i wyrwane pół stawu kolanowego. Rana wymagała przeprowadzenia natychmiastowej operacji, w związku z czym został przeniesiony na noszach do Śródmieścia, do Szpitala Polowego przy ul. Mokotowskiej 55.
Rodzeństwo walczące w Powstaniu Warszawskim:
Jego brat Stanisław również walczył w szeregach batalionu "Czata 49".
Miejsce (okoliczności) śmierci:
Zmarł 7 września (wg relacji "Jędrasa" zmarł o godz. 1 po północy - 8.09.1944) w wyniku odniesionych ran, po amputacji nogi powyżej kolana, przeprowadzonej przez zespół chirurgiczny dr. Felicjana Lotha w Szpitalu Polowym przy ul. Mokotowskiej 55. Został pochowany naprzeciwko szpitala - na podwórzu posesji Mokotowska 48. Po wojnie ekshumowany i 14.04.1945 r. pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w kwaterze A 25-12-10.
Źródła:
Informacje o działalności konspiracyjnej ppor. Antoniego Langnera zostały zaczerpnięte z rozkazu gen. „Grota” o odznaczeniach nadanych za akcję pińską, opublikowanego w Biuletynie Informacyjnym Nr 7 (162), z dnia 18 lutego 1943 roku oraz z niżej wymienionych książek: 1) Cezary Chlebowski: „Pozdrówcie Góry Świętokrzyskie”, Czytelnik, Warszawa 1981, 2) Cezary Chlebowski: „Wachlarz”, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1983, 3) Cezary Chlebowski: „Odłamki granatu”, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1969, 4) Cezary Chlebowski: „Zagłada IV Odcinka”, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1980, 5) Alfred Paczkowski: „Ankieta cichociemnego”, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1987 (pierwsze wydanie tej książki ukazało się pod tytułem „Lekarz nie przyjmuje”), 6) Zygmunt Jędrzejewski: „Od września do września”, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1989, 7) Bartosz Nowożycki: „Batalion Armii Krajowej ”Czata 49„ w Powstaniu Warszawskim”, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2008, 8) Romuald Śreniawa-Szypiowski „Barykady Powstania Warszawskiego 1944”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993, 9) Juliusz Kulesza, „W murach Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych (konspiracja i Powstanie Warszawskie)", Wydawnictwo ASKON, Warszawa 2003.
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

ppor. Antoni Langner "Douglas" (1917-1944) Zdjęcie z czasów okupacji, z archiwum rodzinnego.

ppor. Antoni Langner "Douglas" (1917-1944) Zdjęcie z czasów okupacji, z archiwum rodzinnego.

Od lewej: Antoni, Władysław, Wiktoria i Stanisław Langnerowie

Od lewej: Antoni, Władysław, Wiktoria i Stanisław Langnerowie

Małgorzata (z domu Melcher) i Antoni Langnerowie, w dniu 28 maja 1939 roku, w Cieszynie.

Małgorzata (z domu Melcher) i Antoni Langnerowie, w dniu 28 maja 1939 roku, w Cieszynie.

Zdjęcie z lat okupacji - od lewej: Andrzej Maringe, Małgorzata i Antoni Langnerowie

Zdjęcie z lat okupacji - od lewej: Andrzej Maringe, Małgorzata i Antoni Langnerowie

Zdjęcie z lat okupacji  - od lewej siedzą: NN, Antoni Langner (z mandoliną), Stanisław Langner i NN

Zdjęcie z lat okupacji - od lewej siedzą: NN, Antoni Langner (z mandoliną), Stanisław Langner i NN

Antoni Langner, latem 1943 roku, w Ciężkowicach

Antoni Langner, latem 1943 roku, w Ciężkowicach

Rena i Zygmunt Jędrzejewscy oraz Małgorzata Langner (żona Antoniego) w Boże Narodzenie 1943 roku, w Milanówku

Rena i Zygmunt Jędrzejewscy oraz Małgorzata Langner (żona Antoniego) w Boże Narodzenie 1943 roku, w Milanówku

Od lewej: Antoni, Małgorzata i Hanna Langnerowie, Rena Jędrzejewska

Od lewej: Antoni, Małgorzata i Hanna Langnerowie, Rena Jędrzejewska

Zygmunt Jędrzejewski i Antoni Langner

Zygmunt Jędrzejewski i Antoni Langner

Córka Antoniego - Hanna Langner i Zygmunt Jędrzejewski

Córka Antoniego - Hanna Langner i Zygmunt Jędrzejewski

28.02.1944 - Nakaz płatniczy na podatek od lokalu przy ul. Asfaltowej 14, wystawiony na lata 1944 i 1945

28.02.1944 - Nakaz płatniczy na podatek od lokalu przy ul. Asfaltowej 14, wystawiony na lata 1944 i 1945

28.02.1944 - Nakaz płatniczy na podatek od lokalu przy ul. Asfaltowej 14, wystawiony na lata 1944 i 1945 - str. 2

28.02.1944 - Nakaz płatniczy na podatek od lokalu przy ul. Asfaltowej 14, wystawiony na lata 1944 i 1945 - str. 2

Ostatni bilet miesięczny wydany Antoniemu Langnerowi przez Miejskie Zakłady Komunikacyjne Warschau, na linię tramwajową Nr 7, ważny na lipiec 1944

Ostatni bilet miesięczny wydany Antoniemu Langnerowi przez Miejskie Zakłady Komunikacyjne Warschau, na linię tramwajową Nr 7, ważny na lipiec 1944

Ostatni bilet miesięczny wydany Antoniemu Langnerowi przez Miejskie Zakłady Komunikacyjne Warschau, na linię tramwajową Nr 7, ważny na lipiec 1944

Ostatni bilet miesięczny wydany Antoniemu Langnerowi przez Miejskie Zakłady Komunikacyjne Warschau, na linię tramwajową Nr 7, ważny na lipiec 1944

Zaświadczenie Komisji Likwidacyjnej b. Armii Krajowej o służbie ppor. Antoniego Langnera "Douglasa" w AK. O wydanie zaświadczenia wystąpiła wdowa po poruczniku - Małgorzata Langner.

Zaświadczenie Komisji Likwidacyjnej b. Armii Krajowej o służbie ppor. Antoniego Langnera "Douglasa" w AK. O wydanie zaświadczenia wystąpiła wdowa po poruczniku - Małgorzata Langner.

Legitymacja Warszawskiego Krzyża Powstańczego

Legitymacja Warszawskiego Krzyża Powstańczego

Legitymacja Odznaki Pamiątkowej OD "Wachlarz" - str. 1

Legitymacja Odznaki Pamiątkowej OD "Wachlarz" - str. 1

Legitymacja Odznaki Pamiątkowej OD "Wachlarz" - str. 2

Legitymacja Odznaki Pamiątkowej OD "Wachlarz" - str. 2

Warszawski Krzyż Powstańczy nadany pośmiertnie podporucznikowi Antoniemu Langnerowi 3.04.1985 r.

Warszawski Krzyż Powstańczy nadany pośmiertnie podporucznikowi Antoniemu Langnerowi 3.04.1985 r.

Odznaka pamiątkowa Organizacji Dywersyjnej "Wachlarz"

Odznaka pamiątkowa Organizacji Dywersyjnej "Wachlarz"

Zaświadczenie o pochówku ppor. Antoniego Langnera na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie

Zaświadczenie o pochówku ppor. Antoniego Langnera na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie

Tomasz Porowski, Władysław Langner, Stanisław Langner, NN, Wiktoria Langner

Tomasz Porowski, Władysław Langner, Stanisław Langner, NN, Wiktoria Langner

Jakub Sakowicz - najstarszy prawnuk Antoniego Langnera

Jakub Sakowicz - najstarszy prawnuk Antoniego Langnera

Hanna Langner-Matuszczyk i Jakub Sakowicz

Hanna Langner-Matuszczyk i Jakub Sakowicz

Hanna Langner-Matuszczyk i Jakub Sakowicz w dniu 21 lipca 1990 roku

Hanna Langner-Matuszczyk i Jakub Sakowicz w dniu 21 lipca 1990 roku

Jakub Sakowicz (najstarszy prawnuk Antoniego Langnera) w dniu 1 sierpnia 1992 roku

Jakub Sakowicz (najstarszy prawnuk Antoniego Langnera) w dniu 1 sierpnia 1992 roku

Kwatery Wojenne Batalionu "Czata 49" na warszawskich Powązkach

Kwatery Wojenne Batalionu "Czata 49" na warszawskich Powązkach

Kwatery Wojenne Batalionu "Czata 49" na warszawskich Powązkach

Kwatery Wojenne Batalionu "Czata 49" na warszawskich Powązkach

Odnowiony grób ppor. Antoniego Langnera

Odnowiony grób ppor. Antoniego Langnera

Powązki, 1 sierpnia 2012 r., przy grobie por. Antoniego Langnera jego córka Hanna i prawnuk Maksio.

Powązki, 1 sierpnia 2012 r., przy grobie por. Antoniego Langnera jego córka Hanna i prawnuk Maksio.

Nasz newsletter