Barbara Bogumiła Piotrowska

Pseudonim:
"Pająk"
Data urodzenia:
1923-04-18
Data śmierci:
-
Funkcja:
sanitariuszka
Stopień:
strzelec
Pseudonimy:
"Pająk", "Basia"
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Imiona rodziców:
Czesław - Cecylia z domu Wójcik
Wykształcenie do 1944 r.:
Uczennica gimnazjum sióstr Nazaretanek, które ukończyła w 1939 roku uzyskawszy małą maturę. W czerwcu 1939 roku zdała do państwowego liceum matematyczno- fizycznego im. Marii Konopnickiej. "Dużą" maturę zdała już w czasie okupacji - w 1941 roku i we wrześniu'41 wstąpiła na Kursy Rysunku Technicznego Jagodzińskiego, gdzie był Wydział Budowlany i Wydział Mechaniczny. Wykładowcami w szkole byli profesorowie Politechniki Warszawskiej, m.in. prof. Stefan Bryła, który opracował konstrukcję warszawskiego Prudentialu. Na przełomie 1941 i 1942 roku Barbara Piotrowska została łączniczką profesora Bryły (dyrektora Departamentu Robót Publicznych i Odbudowy w Delegaturze Rządu Londyńskiego, wykładowcy tajnego nauczania dla studentów Politechniki Warszawskiej, dwukrotnie aresztowanego przez gestapo, rozstrzelanego przez Niemców 3 grudnia 1943 r.)
Udział w konspiracji 1939-1944:
Warszawski Okręg Armii Krajowej - batalion "Wigry".
Adres przed Powstaniem Warszawskim:
Warszawa ul. Irlandzka 8 m.12
Miejsce koncentracji na godzinę „W”:
1 sierpnia 1944 stawiła się na koncentracji plutonu sanitarno-łącznościowego przy ul. Kilińskiego 1. Od 2 do 6 sierpnia pełniła służbę sanitariuszki w szpitalu na ul. Mariańskiej 1. 7 sierpnia po powrocie na Stare Miasto otrzymała przydział jako sanitariuszka do II plutonu kompanii szturmowej Batalionu „Wigry”.
Oddział:
Armia Krajowa - Grupa "Północ" - zgrupowanie "Róg" - batalion "Wigry"
Szlak bojowy:
Stare Miasto do 2.09.1944 r. - 2 września po wycofaniu się oddziałów powstańczych ze Starego Miasta pozostała dobrowolnie z ciężko rannymi kolegami, których nie można było ewakuować kanałami. Po wkroczeniu Niemców na Starówkę, razem z koleżanką Janiną Gruszczyńską ps. „Janka”, usiłowała ratować rannych przed egzekucją i spaleniem wynosząc ich z płonących domów przy ul. Kilińskiego 1- 3 i Długiej 7 (Pałac Raczyńskich - w Powstaniu Centralny Szpital Chirurgiczny nr 1)
Losy po Powstaniu - relacja:
"Janka „Ikara” doniosła do Karmelitów. Tam był krótki przystanek, pytała się „Ikara”: „Czy chcesz zostać, czy chcesz iść z nami?” On po tym co widzieliśmy na Długiej powiedział: „Chcę iść z wami.” „To cię jeszcze poniosę.” Wzięła go na plecy i szła z „Ikarem” na plecach. Z tym, że na początku mu powiedziała, jak on ją chwycił za szyję i on leżał na jej plecach, ona szła przygięta do przodu: „Wiesz „Ikar”, ale tak dalej cię nie poniosę, będzie bolało, ale muszę cię wziąć pod kolana, inaczej nie dam rady.” On miał całe nogi w bandażach.. Ona tak go niosła przez Plac Piłsudskiego, potem kierowano nas przez Ogród Saski poza Pałacem Bruhla, potem Plac Żelaznej Bramy... Wiem, że wychodziliśmy na ulicę Elektoralną. Tam przy kościele Boromeusza był znowu przystanek. Ponieważ tam też wydawało się Jance niebezpiecznie, bo Ukraińcy się szwendali, Niemcy wyciągali ludzi, wzięła go znowu na plecy i szli dalej ulicą Chłodną i dotargała go aż mniej więcej do ulicy Wolskiej. Tam trafiły na wózek dwukołowy, który pchał przed sobą dosyć dobrze zbudowany mężczyzna, wózek
Odznaczenia:
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Krzyż Partyzancki, Medal za Warszawę.
Nazwisko po mężu:
Gancarczyk
Publikacje:
Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego - Powstanie Warszawskie i medycyna, wydanie II, Warszawa 2003 r.
Archiwum Historii Mówionej:
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Barbara Piotrowska - Gancarczyk ps. "Pająk"  - fotografia z czasów dzieciństwa. Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Barbara Piotrowska - Gancarczyk ps. "Pająk" - fotografia z czasów dzieciństwa. Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Barbara Piotrowska - Gancarczyk ps. "Pająk" - zdjęcie z okresu okupacji

Barbara Piotrowska - Gancarczyk ps. "Pająk" - zdjęcie z okresu okupacji

Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Z archiwum rodzinnego Barbary Piotrowskiej - Gancarczyk.

Budynek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy ulicy Długiej 7 (Pałac Raczyńskich), w Powstaniu działał w nim Centralny Szpital Chirurgiczny nr 1.  Fot. wykonane po wojnie, w 1946 roku. Archiwum prywatne Barbary Gancarczyk

Budynek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy ulicy Długiej 7 (Pałac Raczyńskich), w Powstaniu działał w nim Centralny Szpital Chirurgiczny nr 1. Fot. wykonane po wojnie, w 1946 roku. Archiwum prywatne Barbary Gancarczyk

Fot. z archiwum Małgorzaty Buczek

Fot. z archiwum Małgorzaty Buczek

Barbara Piotrowska - Gancarczyk. Zdjęcie z serii portretów Powstańców Warszawskich w ramach projektu "1944/70/2014" realizowanego przez grupę WWPHOTO dla uczczenia 70 rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Muzeum Powstania Warszawskiego, 22.07-04.08 2013.

Barbara Piotrowska - Gancarczyk. Zdjęcie z serii portretów Powstańców Warszawskich w ramach projektu "1944/70/2014" realizowanego przez grupę WWPHOTO dla uczczenia 70 rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Muzeum Powstania Warszawskiego, 22.07-04.08 2013.

Nasz newsletter