Powrót do biogramów

Bronisław
Sianoszek

Pseudonim
"Bronek"
Data urodzenia
1921-04-07
Data śmierci
1968-03-30
Stopień
-
Stopień
kapral podchorąży
Miejsce urodzenia
Piotrogród
Imiona rodziców
Wincenty - Helena
Udział w konspiracji 1939-1944
Komenda Główna Armii Krajowej – Centrala Zaopatrzenia Terenu (CZT - "Czata”)
Oddział
Armia Krajowa - I Obwód "Radwan" (Śródmieście) - zgrupowanie "Chrobry II" - II batalion "Lecha Grzybowskiego" - 6. kompania "Jeremi”
Szlak bojowy
Śródmieście Północ
Losy po Powstaniu
Wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną
Informacje dodatkowe
Bronisław Sianoszek po ukończeniu szkoły średniej w Grodzisku Mazowieckim z wyróżnieniem zdaje do Miejskiej Szkoły Sztuki Zdobniczej, rzeźba bowiem od dzieciństwa stanowiła jego wielką pasję życiową. Wybuch wojny w 1939 roku uniemożliwia mu dalsze studia. Rozpoczyna pracę zarobkową w okupowanej Warszawie. Wiosną 1940 roku Sianoszek nawiązuje kontakt z podziemną organizacją KOP (Komenda Obrońców Polski), a następnie - po aresztowaniu brata - ze Związkiem Walki Zbrojnej. Przez całą okupację Sianoszek czynnie walczy z Niemcami, będąc kolejno kolporterem prasy konspiracyjnej, kurierem, członkiem ochrony produkcji granatów ręcznych, dowódcą ochrony produkcji stenów w Suchedniowie, żołnierzem plutonu ochronnego dowódcy Zgrupowania "Ponury", partyzantem Armii Krajowej. Jest odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Wysłany w lipcu 1944 roku do Warszawy w charakterze kuriera włącza się do walk powstańczych. Organizuje oddział szturmowy "Baśka". Dwukrotnie aresztowany przez gestapo, ucieka z więzienia i ukrywa się w okolicach Warszawy, a następnie - powołany rozkazem - wyjeżdża w Kieleckie. Po zakończeniu działań wojennych, wiosną 1945 roku, wraca do Milanówka. Aresztowany w 1945 roku, skazany zostaje na karę śmierci. Wyrok ten zmieniono mu w wyniku prośby o łaskę, skierowanej do prezydenta Bieruta, na długoletnie więzienie. Kolejne amnestie polityczne umożliwiają Sianoszkowi powrót do normalnego życia w roku 1952. Swoje dramatyczne wspomnienia zaczyna spisywać w roku 1962. W 1966 roku ukazuje się nakładem wydawnictwa Iskry jego wspomnienia:"Śmierć nie przychodzi, kiedy czekam"
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram