Data urodzenia:
1928-10-07
Funkcja:
łącznik - listonosz
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Imiona rodziców:
Aleksander - Dominika
Wykształcenie do 1944 r. :
Uczęszczał do szkoły powszechnej nr 136 przy ulicy Kowelskiej w Warszawie, której dyrektorką była hm. Maria Iruska.
Udział w konspiracji 1939-1944:
Szare Szeregi - Ul „Wisła”. Jego przełożonym był ppor. harcmistrz Wojtek” - Jerzy Jabrzemski, drużynowym był Władysław Ślesicki ps. „Władek”, a hufcowym w Roju Ziem Zachodnich był Zygmunt Głuszek ps. „Victor”. Przyrzeczenie harcerskie Edward Piłatowicz złożył podczas tajnej uroczystości w lasach w Strudze. W mieszkaniu Piłatowiczów na Pradze mieściła się skrzynka kontaktowa Akcji „N”, którą to skrzynkę prowadziła matka Edwarda, pani Dominika Piłatowicz.
Miejsce koncentracji na godzinę "W":
Warszawa, ul. Leszno
Oddział:
"Pasieka" Kwatera Główna Szarych Szeregów - Harcerska Poczta Polowa - placówka Świętokrzyska 28 (działająca od 6.08.1944 do drugiej dekady sierpnia 1944), przełożony druh Przemysław Górecki ps. „Kuropatwa”. W Śródmieściu Południe umieszczony na placówce przy Hożej 13. Do jego zadań należały warty, pilnowanie przedpola, odbieranie hasła oraz pomoc przy ewakuacji Szpitala Maltańskiego.
Dzielnica:
Wola - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe
Rodzeństwo biorące udział w Powstaniu Warszawskim:
Jego starsza siostra Genowefa Piłatowicz ps. Gena (1921-2008) po mężu Jabrzemska była łączniczką Szarych Szeregów i Harcerskiej Poczty Polowej.
Losy po Powstaniu:
Po kapitulacji opuszczał Warszawę w grupie 4 harcerzy HPP i 3 łączniczek i sanitariuszek drogą przez Dworzec Zachodni w kierunku Pruszkowa. Gdy pociąg wiozący ich do Pruszkowa zatrzymał się we Włochach postanowiono zbiec z transportu. W grupie tej byli m. in. Edward Piłatowicz i Jerzy Zbroja „Charłamp”. Z pomocą tamtejszego harcerza, który znał „Charłampa” zostali przeprowadzeni do Piastowa, gdzie zatrzymali się u ojca innego Powstańca z „Pasieki”, pana Leona Fiutowskiego, który był Naczelnikiem Ochotniczej Straży Pożarnej. Za pośrednictwem Pana Fiutowskiego nawiązano kontakt z oddziałami w Kampinosie, do których Powstańcy chcieli dołączyć, jednak przyszedł łącznik z odpowiedzią odmowną, gdyż nastąpiła demobilizacja oddziałów kampinoskich. Wówczas postanowiono udać się do p. Dobskiego w Kielcach (Józef Dobski „Maryśka” – komendant chorągwi Kielce - przyp. red.). Z pomocą przyszła pani Górecka, matka por. Kuropatwy, która pochodziła z Poznania i biegle władała językiem niemieckim. Razem z nią Edward pojechał do Rawy Mazowieckiej, gdzie pani Górecka zatrzymała go na kilkudniowy pobyt u jej rodziny podczas którego chłopca nieco odkarmiono, wykąpano i odwszawiono, a następnie odprowadzono na pociąg do Skarżyska i Kielc, gdzie przyjęto go u państwa Rusieckich i gdzie spotkał jeszcze kilkoro uczestników Powstania, ulokowanych w Kielcach w domu pani Praus (Z. Głuszek „Viktor„ i łączniczka ”Filipinka".) Po zakończeniu działań wojennych powrócili w marcu 1945 roku razem z "Viktorem" do Warszawy. W domu zastał rodziców, którzy przeżyli Powstanie, ale podczas Powstania byli ranni: matka straciła nogę, a ojciec był poważnie ranny.
Losy po wojnie:
Mieszkał w Gdyni, pływał na statkach jako radiooficer.
Źródła:
Muzeum Powstania Warszawskiego, Baza Ewidencyjna uczestników Powstania Warszawskiego, informację o śmierci przekazano za pośrednictwem Działu Kombatanta (30.03.2026)
Archiwum Historii Mówionej:
