Pseudonim
"Świrad"
Data urodzenia
1890-10-09
Data śmierci
1950-11-08
Stopień
kapelan
Stopień
ks. podpułkownik duszpasterstwa Wojska Polskiego
Miejsce urodzenia
Żegocina
Wykształcenie do 1939 r.
Po ukończeniu liceum rozpoczął studia w Seminarium w Tarnowie, a następnie w Przemyślu (1911-1914).
Kapłaństwo i służba wojskowa 1914-1939
Po ukończeniu Seminarium, 5 lipca 1914 r. w Przemyślu przyjął święcenia kapłańskie. Od września 1914 r. do grudnia 1915 r. pełnił funkcję wikariusza w parafii Brzostek. 14 grudnia 1915 r. został mianowany kapelanem wojskowym armii austriackiej. Przez dwa tygodnie stacjonował w Przemyślu (od 14 do 31 grudnia 1915), a następnie w Sanoku (do 21 lutego 1917 r.). Przez piętnaście miesięcy przebywał na froncie rumuńskim i włoskim (od 24 lutego 1917 do 17 stycznia 1918 r.). Przez prawie miesiąc pełnił służbę w przemyskim superioracie polowym, a następnie przez osiem miesięcy (od 22 lutego do 3 października 1918 r.) w Samborze. Tam został oskarżony o "głoszenie buntowniczych i podburzających kazań” i za karę przeniesiony do pełnienia posługi w szpitalu rezerwowym w Jarosławiu, oraz zobowiązany (czego nie posłuchał) do przedkładania do cenzury wojskowej treści swoich kazań przed ich wygłoszeniem. Pod koniec października 1918 r. ks. Juszczyk rozpoczął pełnienie służby w Wojsku Polskim jako kapelan ochotnik. Miejscem jego posługi był nadal szpital w Jarosławiu, gdzie równocześnie z pełnieniem funkcji kapelana udzielał się jako zwykły sanitariusz. Od 5 grudnia 1918 r. był kapelanem Grupy Operacyjnej brygady Minkiewicza; awansowany do stopnia kapitana (starszeństwo z dniem 5.12.1918). Z Grupą Operacyjną odbył kampanię zimową pod Chyrowem w Małopolsce Wschodniej. 3 lipca 1919 r. mianowany majorem proboszczem 3. Dywizji Piechoty Legionów. Z żołnierzami tej dywizji wziął udział w ofensywie na Zbrucz, a później w styczniu 1920 r. na Dźwińsk i na Łotwę. W 1920 r. był w składzie 7. Dywizji Piechoty Armii "H" w stopniu starszego kapelana (majora). Ksiądz Franciszek Juszczyk podczas pobytu na froncie nabawił się ciężkiego zapalenia płuc i 17 maja 1920 r. przeszedł jako referent do Dowództwa Okręgu Etapowego "Wilno”. Od 1 lipca 1920 r. pełnił obowiązki dziekana 7. Armii. 13 lipca został przeniesiony w charakterze referenta do Dowództwa Okręgu Etapowego 1. Armii, a 18 sierpnia 1920 r. na stanowisko kapelana Szpitala Okręgowego w Kielcach. Od 1 sierpnia do 9 grudnia 1921 r. pełnił obowiązki proboszcza 7. Dywizji Piechoty w Kielcach. Od 10 grudnia 1921 r. do 27 lipca 1935 r. był proboszczem parafii wojskowej w Przemyślu i zastępcą dziekana Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Od kwietnia 1933 r. do lutego 1934 r. pełnił ponadto obowiązki kapelana Szpitala Okręgowego nr 10 (DOK X). Biskup Polowy Wojska Polskiego Józef Gawlina z dniem 13 czerwca 1934 r. przeniósł ks. Franciszka Juszczyka z Przemyśla do Włocławka i mianował go administratorem tamtejszej parafii wojskowej. W 1939 r. pełnił stanowisko dziekana Okręgu Korpusu. 30 sierpnia 1939 r. ks. Juszczyk otrzymał przeniesienie do 67. pułku piechoty wchodzący w skład 4. Dywizji Piechoty Armii "Pomorze” zajmującego stanowisko między Brodnicą a Wąbrzeźnem.
Udział w wojnie obronnej 1939
We wrześniu 1939 r. szef duszpasterstwa 44. Dywizji Piechoty Rezerwowej.
Udział w konspiracji 1939-1944
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział I (Organizacyjny) - Służba Duszpasterstwa (Kuria Polowa AK "Nakasz") - zastępca Naczelnego Kapelana AK. W latach 1940-1944 ks. Franciszek Juszczyk pełnił funkcję kapelana Wojskowego Szpitala Ujazdowskiego.
Oddział
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział I (Organizacyjny) - Służba Duszpasterstwa (Kuria Polowa "Nakasz") - kapelan Szpitala Ujazdowskiego.
Dzielnica
Mokotów. 4.08.1944 r. Niemcy zarządzili natychmiastową ewakuację całego szpitala. O godz. 8.00 w kaplicy ks. ppłk Franciszek Juszczyk odprawił ostatnią Mszę św., przy tłumnym udziale personelu i chorych. Uformował się pochód, złożony z ok. 1000 osób; personelu, rannych i chorych na czele którego niesiono flagi Polskiego Czerwonego Krzyża. Ciężej chorych niesiono na noszach. Ksiądz Juszczyk pomagał nieść jednego z chorych. Pochód skierował się ul. Myśliwiecką w kierunku Sadyby, docierając następnego dnia na ul. Chełmską 19, gdzie w budynku Zgromadzenia Sióstr Rodziny Marii urządzono polową siedzibę Szpitala Ujazdowskiego.
Losy po Powstaniu
Po upadku Sadyby wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, ewakuowany wraz ze szpitalem do Krakowa, gdzie pełnił posługę kapelana w szpitalu przy ul. Kopernika.
Losy po wojnie
Po wojnie przez wiele lat był proboszczem w Kłodzku.
Odznaczenia
W armii austriackiej otrzymał odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi dla Kapelanów Wojskowych (Geistliches Verdienstkreuz), Krzyż Wojskowy Karola (Karl-Truppenkreuz). W armii polskiej otrzymał: Krzyż Walecznych, Krzyż Litewsko-Białoruski, Orlęta oraz Gwiazdę Przemyśla.
Miejsce śmierci
Kłodzko
Miejsce pochówku
Cmentarz w Żegocinie k.Bochni.
Źródła
MPW-baza uczestników PW, fot. udostępnione przez p. Tadeusza Olszewskiego
Publikacje
Ks. dr Zbigniew Kępa, Kapelańskie drogi ks. ppłk Franciszka Juszczyka, Tadeusz Olszewski, Odnalezione sztuki ks. Franciszka Juszczyka, artykuł Zasłużeni dla ziemi żegocińskiej - ks. ppłk Franciszek Juszczyk 1890-1950 [www.zegocina.pl/historia/zasluzeni/ksjuszczykfranciszek], Maria Juszczyk - Wspomnienie o ks. płk Franciszku Juszczyku - Legioniście i Powstańcu Warszawskim. Nakładem autorki. Żegocina, 2010 r.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram