Pseudonim:
"Bernard"
Data urodzenia:
1925-02-14
Data śmierci:
2020-07-00
Funkcja:
-
Stopień:
kapral podchorąży
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Imiona rodziców:
Stanisław - Zofia Urbaniak
Wykształcenie do 1944 r.:
Uczeń I Miejskiego Gimnazjum i Liceum im. Generała Sowińskiego w Warszawie. W czasie okupacji kontynuował naukę na tajnych kompletach w tej samej szkole.
Udział w wojnie obronnej 1939:
Brał udział w wojnie obronnej jako 14-letni ochotnik.
Adres przed Powstaniem:
Warszawa ul. Okopowa 13 m. 59
Miejsce koncentracji przed Godziną "W":
Warszawa ul. Elektoralna
Oddział:
Armia Krajowa - zgrupowanie "Radosław" - batalion "Czata 49" - pluton kwatermistrzostwa. Dołączył 1.08.1944 r. - kierowca w kolumnie samochodowej (rel. Anny Wyganowskiej-Eriksson)
Szlak bojowy:
Wola - Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe - Górny Czerniaków - kanały - Mokotów - kanały - Śródmieście Południe Od 6 do 12.08.1944 r. jeździł jako kierowca ciężarówki, rozwoził artykuły spożywcze ze Stawek do magazynów na Starym Mieście. Był w grupie desantowej na plac Bankowy w nocy 30 / 31.08.1944 r.
Rodzeństwo walczące w Powstaniu:
Jego młodszy brat Wiesław ps. "Pyza" walczył w tym samym oddziale.
Odniesione rany:
Przysypany gruzem 28.08.1944 r. podczas akcji ratunkowej przy ul. Mławskiej 3 (złamany prawy obojczyk i uraz głowy)
Warszawski Korpus Armii Krajowej (od 20.09.1944):
8. Dywizja Piechoty AK im. Romualda Traugutta - 21. pułk piechoty im. Dzieci Warszawy
Losy po Powstaniu:
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf od 8.10.1944 r. Wymieniony na liście powstańców wywiezionych 21.10.1944 r. do Stalagu XVIII C Markt-Pongau.
Numer jeniecki:
103461
Losy po wojnie:
Pozostał na emigracji. W 1947 roku rozpoczął studnia medyczne w Szwajcarii. Po roku 1950 zamieszkał na stałe w USA. Doktor nauk medycznych - neurochirurg, neurolog. Pracował w USA - Kalifornia - Pebble Beach. W latach 70. przylatywał do Polski i jako specjalista z zakresu neurochirurgii głowy, bezpłatnie operował pacjentów jednego z warszawskich szpitali.
Odznaczenia:
Krzyż Walecznych. Wniosek odznaczeniowy z 4.09.1944 r. z uzasadnieniem: "Nie zwracając uwagi na walący się.mur zbombardowanego domu przy ul. Mławskiej 3 oraz ogień granatników wyciągał zasypanych doznając ogólnych potłuczeń". Po wojnie odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości za zasługi dla Niepodległej (2019)
Miejsce (okoliczności) śmierci :
Zmarł w lipcu 2020 roku
Archiwum Historii Mówionej:
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Powstańcy na ul. Wareckiej - tu według opisu pierwszym żołnierzem z lewej jest p. Janusz Bełza „Bernard”.  Przedstawiony opis niezweryfikowany przez MPW

Powstańcy na ul. Wareckiej - tu według opisu pierwszym żołnierzem z lewej jest p. Janusz Bełza „Bernard”. Przedstawiony opis niezweryfikowany przez MPW

To samo ujęcie ze zbiorów Muzeum Powstania Warszawskiego, opis fotografii: Śródmieście Północne. Powstańcy batalionów "Czata 49" i "Miotła" na ul. Wareckiej po ewakuacji kanałami ze Starówki, sygn. MPW-IK/2199

To samo ujęcie ze zbiorów Muzeum Powstania Warszawskiego, opis fotografii: Śródmieście Północne. Powstańcy batalionów "Czata 49" i "Miotła" na ul. Wareckiej po ewakuacji kanałami ze Starówki, sygn. MPW-IK/2199

Fot. M. Warda / © Muzeum Powstania Warszawskiego

Fot. M. Warda / © Muzeum Powstania Warszawskiego

Janusz Bełza „Bernard”. Fot. materiały prasowe.

Janusz Bełza „Bernard”. Fot. materiały prasowe.

Nasz newsletter