Pseudonim:
"Jurand"
Data urodzenia:
1906-01-12
Data śmierci:
-
Funkcja:
szef sanitarny IV Rejonu Obwodu IWSOP
Stopień:
porucznik korpusu sanitarnego
Miejsce urodzenia:
Poczeniżyn
Imiona rodziców:
Marian - Barbara z domu Zielińska
Udział w konspiracji 1939-1944:
W konspiracji od października 1942 roku - Armia Krajowa - 1. Dywizjon 7. Pułku Ułanów Lubelskich "Jeleń”
Adres przed Powstaniem Warszawskim:
Warszawa ul. Tamka 25
Oddział:
"Bakcyl" (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej) - Grupa Bojowa "Krybar" - Szpital Polowy w Domu Zgromadzenia Sióstr Szarytek ul. Tamka 30
Dzielnica:
Powiśle. 2.08.1944 r. zorganizował szpital w Domu Sierot przy ul. Tamka 30 (przedwojenny "Dom Nędzy Wyjątkowej"). W okresie Powstania przez szpital przewinęło się ok. 1200 rannych i chorych. 6.09.1944 r. - po upadku Powiśla - Niemcy chcieli wszystkich rozstrzelać, ale po interwencji rannego żołnierza niemieckiego, leczonego w tym szpitalu, odstąpili od tego. W następnych dniach kilkakrotnie zdarzały się podobne sytuacje. Z powodu ostrzału przez sowiecka artylerię dr "Jurand" przeniósł szpital na zaplecze domu Tamka 30, do fabryki czekolady i cukierków, która miała grubsze mury. 29.09.1944 r. w szpitalu ponownie pojawili się Niemcy chcąc wszystkich rozstrzelać. Doktor udał się do dowódcy oddziału na róg Solca i Czerwonego Krzyża, do niemieckiego szpitala wojskowego (rezerwowy lazaret dla lekko rannych - Leichtkrakenreservelazarett), gdzie otrzymał rozkaz bezwzględnej ewakuacji szpitala do godziny 10-tej 30.09.1944 r. Na Krakowskim Przedmieściu u pułkownika Schmidta uzyskał obietnicę transportu na 1 października oraz otrzymał przepustkę dla 35 osób na wyjazd z Warszawy. 1 października 1944 r. na dwa samochody załadowano 57 osób, pozostało 13 niedołężnych starców, którym zostawiono odpis przepustki wraz z dopiskiem, że będą ewakuowani następnego dnia. Z chorymi i rannymi dojechał do Ołtarzewa do oo. Paulinów. Tam rozlokował rannych i personel. 2.10.1944 r. jedna z sióstr pojechała dwoma wozami z przepustką od żandarmerii w Ożarowie na transport 17 osób (3 woźniców, 1 siostra, 13 starców). Po dotarciu na Tamkę siostra zastała budynek spalony wraz z pozostawionymi starcami.
Losy po Powstaniu:
13.10.1944 r. wyjechał z pozostałymi przy nim 18 rannymi i personelem do majątku Piasecznica. Jednak z powodu przepełnienia, rozlokował chorych i personel w pobliskim Chodakowie. Cały szpital utrzymywała RGO w Sochaczewie. W grudniu 1944 r. został nominowany na kierownika szpitala dla warszawiaków - w dworku Chopina w Żelazowej Woli, jednak do tego nie doszło, gdyż 18.01.1945 r. teren ten zajęły odziały Armii Czerwonej.
Odznaczenia:
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych, Krzyż Kampanii Wrześniowej, Złoty Krzyż Zasługi.
Miejsce śmierci:
Łódź - styczeń 2000 r.
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Powstanie Warszawskie. Powiśle, ul. Tamka 30. Doktor Rowiński wyjmuje łączniczce odłamek. Obok doktora Maria Rowińska i Barbara Szuladzińska "Wanda". Fot. wykonana w punkcie sanitarnym w kamienicy z wizerunkiem Chrystusa Miłosiernego. Autor zdjęcia nieznany, ze zbiorów MPW, sygn. MPW-IP/2012

Powstanie Warszawskie. Powiśle, ul. Tamka 30. Doktor Rowiński wyjmuje łączniczce odłamek. Obok doktora Maria Rowińska i Barbara Szuladzińska "Wanda". Fot. wykonana w punkcie sanitarnym w kamienicy z wizerunkiem Chrystusa Miłosiernego. Autor zdjęcia nieznany, ze zbiorów MPW, sygn. MPW-IP/2012

Nasz newsletter