Powrót do biogramów

Kazimierz
Bilski

Pseudonim
"Rum"
Data urodzenia
1913-12-10
Data śmierci
1979-01-12
Stopień
dowódca batalionu
Stopień
Oficer dyplomowany służby stałej saperów: porucznik (1938), kapitan (3.05.1944), major (1945) - cichociemny.
Miejsce urodzenia
Skarżysko Kamienna
Imiona rodziców
Roman - Helena z domu Grzegorzewska
Wykształcenie - w tym wojskowe
Od 1924 r. uczył się w Gimnazjum w Skarżysku Kamiennej, a od września 1927 r. w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie. W 1940 r. ukończył II kurs Wyższej Szkoły Wojennej na Obczyźnie.
Przebieg służby wojskowej do 1939 roku
Od maja 1932 r. do października 1937 służył w Korpusie Kadetów we Lwowie. Tam tez został przydzielony do 4. batalionu saperów, w którym dowodził plutonem; od marca 1937 r. był instruktorem kompanii szkolnej, a od sierpnia 1937 r. ponownie dowódca plutonu.
Udział w wojnie obronnej 1939
We wrześniu 1939 r. był dowódcą 1. kompanii zmotoryzowanego batalionu saperów 10. Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej.
Służba w Wojsku Polskim na Zachodzie
We wrześniu 1939 r. przedostał się przez Węgry do Francji. Od października 1939 r. był dowódcą kompanii w Centrum Wyszkolenia Saperów, a od czerwca 1940 r. dowódcą 1. samodzielnej kompanii saperów 1. Brygady Strzelców w Wielkiej Brytanii. Ukończył II kurs Wyższej Szkoły Wojennej na Obczyźnie. Od marca 1943 r. oficer Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza.
Udział w konspiracji 1939-1944
Przerzucony do kraju w nocy 25/26.07.1944 r. w ramach specjalnej operacji lotniczej "Most III" jako emisariusz Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza w sprawach łączności (akces skoku do okupowanej Polski zgłosił już w maju 1940 r. w pierwszej 16-osobowej grupie przyszłych cichociemnych). Posługiwał się wówczas przybranym nazwiskiem Kubicki. Rozkazem L.400/BP z 25.07.1944 r. mianowany kapitanem służby stałej saperów.
Nazwisko konspiracyjne
Kubicki
Oddział
W Powstaniu Warszawskim początkowo oficer do specjalnych zleceń komendanta 4 Rejonu I Obwodu Śródmieście Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej, mjr. "Zagończyka" Stanisława Steczkowskiego. Około 12 sierpnia 1944 r. sformował 1. batalion szturmowy "Rum" (odwodowy batalion 4. Rejonu), którym następnie dowodził.
Szlak bojowy
Śródmieście Północ. W nocy 30/31 sierpnia 1944 r. dowodził lewym skrzydłem natarcia oddziałów śródmiejskich w kierunku Starego Miasta. Jego żołnierze zdobyli koszary i Szkołę Policji przy ul. Ciepłej 13.
Warszawski Korpus Armii Krajowej (od 20.09.1944)
28. Dywizja Piechoty AK im. Stefana Okrzei - 15. pułk piechoty AK "Wilków"
Odznaczenia
Krzyż Virtuti Militari V klasy, Krzyż Walecznych - trzykrotnie (po raz pierwszy - 1939, po raz trzeci 20.09.1944)
Losy po Powstaniu Warszawskim
Po kapitulacji oddziałów powstańczych przebywał w niewoli niemieckiej
Numer jeniecki
101990
Losy po wojnie
Po wyzwoleniu od czerwca 1945 r. przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Członek Royal Society of Engineers. Opublikował dwie relacje: "Zo" (o Elżbiecie Zawackiej) i "Próba przebicia drogi na Starówkę" w zbiorowym tomie "Drogi cichociemnych" (Wyd. III, Warszawa 1972)
Miejsce śmierci
Londyn
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram