Powrót do biogramów

Kazimierz
Wejchert

Pseudonim
"Kit"
Data urodzenia
1912-03-14
Data śmierci
1993-05-03
Stopień
-
Stopień
porucznik
Miejsce urodzenia
Pogorieloje - Smoleńsk
Imiona rodziców
Kazimierz - Wiktoria z domu Terajewicz
Wykształcenie, działalność i praca do 1944 r.
W 1918 przyjechał z rodzicami do Polski. W młodości uprawiał z sukcesami siatkówkę, był zawodnikiem AZS Warszawa. Zdobył mistrzostwo Polski w 1930, 1934 i 1935, wicemistrzostwo w 1929, 1931 i 1932, brązowy medal w 1933 i 1938. Był uczestnikiem pierwszego nieoficjalnego meczu reprezentacji Polski w przeciwko Polonii Zagranicznej (1934). W 1935 ukończył Politechnikę Warszawską, a w czasie okupacji od 1940 r. pracował jako asystent a potem adiunkt na tajnym Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w Katedrze prof. Tadeusza Tołwińskiego. W 1944 obronił celująco ocenioną pracę doktorską na temat miasteczek polskich - "Miasteczko polskie jako zagadnienie urbanistyczne".
Oddział
Okręg Warszawski Armii Krajowej - III Wydział (Operacyjno-Szkoleniowy) - Referat kartograficzny
Szlak bojowy
Śródmieście Północ
Losy po Powstaniu
Niewola niemiecka - jeniec Oflagu XI B/Z w Bergen-Belsen, Stalagu X B Sandbostel, Oflagu X C Lübeck.
Numer jeniecki
1224
Losy po wojnie
Wrócił do Polski i na Politechnikę Warszawską, jednocześnie włączył się w szczególny, heroiczny okres odbudowy kraju. Z właściwą sobie pasją, siłą i potrzebą działania, skupił koło siebie oddanych sprawie współpracowników, kolegów i studentów. Jego doświadczenia teoretyczne w kształtowaniem małych miast polskich stanowiły cenne inspiracje metodyczne i praktyczne do ich odbudowy. W planie każdego miasta szukał tożsamości, którą wyznacza przeszłość kulturowa, przyrodniczy i krajobrazowy genius loci, możliwości rozwoju w charakterystycznym kontekście społecznym. Uparte wydobywanie ciągłości kultury polskiej miało - w kraju zniszczonym wojną - znaczenie szczególne, większe niż w innych krajach. W tym okresie był autorem lub współautorem, około 70 tzw. uproszczonych planów zagospodarowania przestrzennego miast ziem zachodnich i z kolei - planów ogólnych wielu miast Śląska, Mazowsza i innych obszarów. Był twórcą planów zagospodarowania Olsztyna (1947-1949) oraz Chorzowa, Katowic i Rudy Śląskiej (1949-1951). Pracą Jego życia, prowadzoną wspólnie z Hanną Adamczewską Wejchert, są już od 1951 - plany urbanistyczne we wszystkich skalach a potem nadzory realizacyjne dotyczące całego procesu powstania nowego miasta Tychy. W 1967 r. został profesorem zwyczajnym oraz dyrektorem Instytutu Urbanistyki i Planowania Przestrzennego (1970-1979), co pozwoliło mu przekształcić Instytut w kompleksowo i wielostronnie pracującą placówkę naukową, badawczą i dydaktyczną. Podejmował tematy węzłowe, kierował wydawnictwami naukowymi Instytutu. Wychowawca wielu pracujących dziś w kraju i za granicą polskich urbanistów oraz nauczycieli akademickich. Prowadził wykłady na wielu uczelniach zagranicznych w Europie i Ameryce Północnej. W pracy urbanisty i dydaktyka Profesor Wejchert kojarzył doświadczenia twórcze, zdobycze nauki, prognozy badań socjologicznych społeczności miejscowych. Proponował teoretyczne i praktyczne zasady kształtowania współczesnych przestrzeni polskiego miasta. Zwracał uwagę na piękno wartość przestrzeni, tłumaczył współzależności zdarzeń, sekwencji i prawideł gry przestrzennej. W koncepcji miasta przywracał zaniedbywany w ówczesnej praktyce urbanistycznej - charakter "miejskości" tak aktualnie poszukiwany. Wprowadzał zasadę hierarchii i różnorodności przestrzeni raz elementy krystalizujące miasto, stanowiące główną osnowę organizmu przestrzennego, w którą można wpisywać elastycznie, kroczące z czasem programy miejskie. Szkoła planowania miasta prof. Wejcherta łączy spuściznę kultury europejskiej, świadomość polskiego dziedzictwa i odpowiedź na wyzwanie współczesności. Członek-korespondent Deutsche Akademie für Städtebau und Landesplanung (od 1978), Przewodniczący Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN (1981-1990).
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (8.07.1959), Order Sztandaru pracy II klasy.
Miejsce śmierci
Warszawa, pochowany na cmentarzu parafialnym przy kościele pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Tychach.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram