Powrót do biogramów

Lesław Marian
Bartelski

Pseudonim
"Saski"
Data urodzenia
1920-09-08
Data śmierci
2006-03-27
Stopień
oficer dyspozycyjny
Stopień
kapral podchorąży - podporucznik czasu wojny
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Zygmunt - Zofia z domu Ulanowska
Wykształcenie
Dzieciństwo spędził w Warszawie i na Górnym Śląsku, w Królewskiej Hucie (od 1935 Chorzów). Uczeń Gimnazjum Państwowego im. Mickiewicza w Warszawie (matura 1938), student Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego od 1938, podczas okupacji na tajnych kompletach UW (obrona pracy magisterskiej w 1948)
Udział w wojnie obronnej 1939
We wrześniu ochotnik w obronie Pragi - III batalion 336. pułku piechoty, odcinek Saska Kępa.
Pseudonimy
"Saski", "Leszek", "Rudolf"
Udział w konspiracji 1939-1944
W okresie okupacji działacz podziemia kulturalnego. W latach 1942-1944 związany z grupą "Sztuka i Naród" (miesięcznik literacki wydawany konspiracyjnie w Warszawie w latach 1942-1944, związany z Konfederacją Narodu.). Od czerwca 1941 r. żołnierz Tajnej Organizacji Wojskowej (TOW), następnie od marca 1943 r. Armii Krajowej. W 1944 r. skończył kurs sprawozdawców wojennych zorganizowany przez Biuro Informacji i Propagandy - VI Odział Komendy Głównej Armii Krajowej. Przydział przed godziną "W" - pułk KG AK "Baszta".
Oddział
V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - p.o. oficera dyspozycyjnego przy Komendzie 6 Rejonu V Obwodu (do 24.08.1944), następnie oficer dyspozycyjny przy Komendzie V Obwodu Mokotów
Szlak bojowy
Mokotów
Losy po Powstaniu
Po kapitulacji Mokotowa wywieziony na roboty przymusowe na Dolny Śląsk, uciekł z obozu pracy i przedostał się do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie w Częstochowie został oficerem Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK (od grudnia 1944 do rozwiązania biura w styczniu 1945 r.)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy II klasy, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal Wojska (czterokrotnie), Medal za Warszawę 1939-1945, Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 r.
Losy po wojnie
Jesienią 1945 r. po ujawnieniu się, został zweryfikowany przez Departament Personalny MON jako ppor. czasu wojny. W latach 1945-1972 redaktor czasopism m.in. "Polski Zbrojnej" (1946), "Nowin Literackich" (1947-1948), kierownik audycji poetyckich Polskiego Radia (1949-1951), czasopisma kulturalno-społecznego "Wieś" (1952-1953), tygodnika "Nowa Kultura" (1953-1963), tygodnika "Kultura" (1963-1972). Wieloletni działacz Związku Literatów Polskich. W latach 1972-1978 prezes Oddziału Warszawskiego ZLP, od 1989 wiceprezes, a od roku 2000 honorowy prezes ZLP. Wieloletni członek władz ZBoWiD (wiceprezes Rady Naczelnej) oraz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy pomnika Bolesława Prusa, członek Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Powstania Warszawskiego, członek Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Państwa Podziemnego i AK. W sierpniu 1984 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Obchodów 40 Rocznicy Powstania Warszawskiego. Był wieloletnim radnym Rady Narodowej m.st. Warszawy (1969-1984) i jej wiceprzewodniczącym (1973-1980). Był autorem licznych prac opisujących historię Armii Krajowej i Powstanie Warszawskie, m.in. "Powstanie Warszawskie" (1965), "Mokotów 1944" (1971), "Pułk AK Baszta" (1990), "Mokotów. Warszawskie Termopile 1944" (2004).
Miejsce śmierci
Warszawa.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram