Pseudonim
"Roman"
Data urodzenia
1922-12-09
Data śmierci
2012-05-18
Stopień
dowódca drużyny

Archiwum historii Mówionej

Stopień
plutonowy podchorąży (awansowany 1.08.1944), podporucznik (wniosek awansowy z dnia 4.09.1944)
Numer legitymacji AK
261 / Vk
Miejsce urodzenia
Białowieża
Imiona rodziców
Stanisław - Janina z domu Pancer
Wykształcenie do 1944 r.
Naukę w Szkole Powszechnej im. Mikołaja Reja w Warszawie ukończył w 1935 r. W latach 1935-1939 uczęszczał do Gimnazjum im. Stefana Batorego przy ul. Myśliwieckiej 6. Tam wstąpił do 23. Warszawskiej Drużyny Harcerzy zwanej "Pomarańczarnią". Z chwilą zamknięcia przez Niemców gimnazjum uczy się na tajnych kompletach (matura 1942) i jednocześnie pracuję w Składzie Materiałów Budowlanych "Rzepecki i Borbotko inżynierowie" przy ul. Towarowej. Od września 1940 r. uczył się w Szkole Budowlanej przy ul. Koszykowej 55.
Nazwisko konspiracyjne
Henryk Dargiel
Udział w konspiracji 1939-1944
W konspiracji od października 1939 r., wprowadzony przez drużynowego 23. WDH Lechosława Domańskiego. Kurier Komendy Głównej Armii Krajowej - V Oddział (Łączności) - Wydział Łączności Konspiracyjnej Vk ("Dworzec Wschodni" - "Wiatrak"), utrzymywał kontakty pomiędzy KG AK a 27. Wołyńską Dywizją Piechoty AK.
Adres przed Powstaniem
Warszawa ul. Filtrowa 68.
Miejsce koncentracji przed Godziną "W"
Warszawa ul. Leszno
Oddział
Komenda Główna Armii Krajowej (m.p. na Woli), od 2.08.1944 r. zgrupowanie "Radosław" - batalion "Czata 49" - pluton "Motyla" - drużyna kurierska, od 30.08.1944 r. dowódca drużyny w oddziale desantowym por. "Cedry".
Szlak bojowy
Wola - Stare Miasto - kanały (desant na pl. Bankowy) - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe (szpital).
Odznaczenia
Odznaczony trzykrotnie Krzyżem Walecznych i Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Odniesione rany
Trzykrotnie ranny: 5.08.1944 podczas kontrataku na ul. Płockiej, pozostał przy oddziale; ranny ponownie na Starówce, przebywał w szpitalu, powrócił do oddziału pod koniec sierpnia, ciężko ranny 31.08.1944 na pl. Bankowym podczas walk desantu kanałowego ("Przebicie do Śródmieścia"). Po przejściu kanałami do Śródmieścia leczony w Szpitalu Maltańskim przy ul. Śniadeckich 17 ("postrzał dłoni, urwanie 2 palców") oraz - po opuszczeniu z rannymi Warszawy - w Szpitalu Chirurgicznym RGO nr 1 (Rada Główna Opiekuńcza) w Milanówku (poz. 477 - Dargiel Henryk (nazwisko okupacyjne), lat 23, urzędnik, technik budowlany, zam. ul. Środkowa 16, ranny 5.08.44 i 1.09.44 na Hożej, rana szarpana dłoni lewej, brak 2 palców, rana postrzałowa prawego boku, przybył 9.10.44, wypisany 11.10.44 do Przedborza, pow. Końskie.)
Losy po Powstaniu
Wyjechał z Warszawy z rannymi.
Losy po wojnie
W 1951 ukończył Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracował na uczelni oraz w biurach projektowych.
Miejsce śmierci
Warszawa. Urna z prochami złożona do grobu rodzinnego na cmentarzu w Białowieży.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram