Tadeusz Marian Brodniewicz

Pseudonim:
"Lech"
Data urodzenia:
1918-11-09
Data śmierci:
2006-03-15
Funkcja:
dowódca plutonu, d-ca kompanii
Stopień:
porucznik
Miejsce urodzenia:
Sieraków, powiat Międzychód, woj. poznańskie
Imiona rodziców:
Mieczysław - Kazimiera z domu Jędraszek
Wykształcenie (w tym wojskowe):
Absolwent Gimnazjum w Międzychodzie
Przebieg służby wojskowej i udział w wojnie obronnej 1939 r.:
Oficer 35 pp. Brześć (dowódca plutonu), walczący w okolicach Chojnic, wsi Klonowo, a następnie zaangażowany w obronę mostu Fordona. Uczestniczył w walkach nad Bzurą a następnie po przedarciu się do Kampinosu gdzie dowodził plutonem wchodzącym w skład 61 pp brał udział w obronie Fortu Wawryszew. Ranny w bark, 26 września był przewieziony do Szpitala św. Jana Bożego w Warszawie. Za udział w walkach odznaczony zbiorowo Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Udział w konspiracji 1939-1945:
W konspiracji od marca 1940 r. ZWZ-AK - przysięgę złożył przed mjr Świderskim.
Adres przed Powstaniem:
Warszawa, ul. Tamka
Miejsce koncentracji na godzinę „W”:
Powiśle - Elektrownia
Oddział:
Armia Krajowa - I Obwód "Radwan" (Śródmieście) Warszawskiego Okręgu AK - VIII zgrupowanie "Krybar" - 3. kompania por. "Lewara" (Jana Piotrowskiego).
Szlak bojowy:
Powiśle - obrona Elektrowni - Śródmieście Północ
Losy po Powstaniu:
Niewola niemiecka - jeniec Stalagu 344 Lamsdorf, następnie w Oflagu II D w Gross Born. W styczniu 1945 r. nastąpiła piesza ewakuacja jeńców do obozu w Sandbostel. Po wyzwoleniu przez wojsko brytyjskie przebywał w różnych szpitalach na terenie Niemiec. Do kraju powrócił 23 marca 1946 r.
Numer jeniecki:
101701
Losy po wojnie:
Adwokat. W latach 1946 - 1948 odbył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. Po ukończeniu studiów, w latach 1950 - 1953 odbył aplikację adwokacką i złożył egzamin adwokacki z wynikiem bardzo dobrym. Pracę w zawodzie adwokata rozpoczął w 1953 r. Długoletni członek Rady Adwokackiej w Łodzi. Jako członek Związku Inwalidów Wojennych pełnił szereg funkcji w zarządzie wojewódzkim związku w Łodzi. Ożenił się z Zofią Bielską, miał troje dzieci: Teresę, Jacka i Małgorzatę. W 1988 roku zamieszkał w Wiedniu, przez pewien czas mieszkał w Montrealu (Kanada).
Odznaczenia i awanse:
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Warszawski Krzyż Powstańczy, Krzyż Partyzancki, Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939, Medal za Warszawę 1939-1945, Medal "Pro Memoria". W 1973 roku awansowany do stopnia kapitana.
Miejsce śmierci:
Wiedeń
Miejsce pochówku:
Pochowany na cmentarzu Hietzinger Friedhof w Wiedniu.
Informacje dodatkowe:
Na terenie Elektrowni dowodził walkami w budynku transformatorów. Dowodził również plutonem podczas walk w rejonie ulic Czackiego, Mazowieckiej, Krakowskiego Przedmieścia i Traugutta. Uczestniczył w ataku i zdobyciu Kościoła Św. Krzyża i Komendy Policji przy Krakowskim Przedmieściu, podczas których dowodził osłoną uniemożliwiającą Niemcom dojście do Kościoła od strony Uniwersytetu. 4 września 1944 na wniosek rannego por. Jana Piotrowskiego „Lewara” mianowany dowódcą 3 kompanii "Lewar".
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie.

Pomóż uzupełnić bazę biogramów

Tadeusz Marian Brodniewicz "Lech" (1918-2006). Fot. archiwum rodzinne

Tadeusz Marian Brodniewicz "Lech" (1918-2006). Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Fot. archiwum rodzinne

Nasz newsletter