Powrót do biogramów

Tadeusz
Żenczykowski

Pseudonim
"Kania"
Data urodzenia
1907-01-02
Data śmierci
1997-03-30
Stopień
szef Wydziału Propagandy KG AK
Stopień
porucznik rezerwy piechoty - kapitan (14.09.1944)
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Tadeusz - Władysława z domu Schonbrener
Wykształcenie i działalność do 1939 r.
W 1927 r. ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Warszawie, a w 1930 r. Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości i w Ministerstwie Skarbu. Działacz Związku Strzeleckiego i od 1932 r. Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. W 1937 r. został szefem propagandy Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN). Od listopada 1938 r. poseł na Sejm V kadencji z listy OZN - był wówczas najmłodszym posłem Sejmu RP.
Udział w wojnie obronnej 1939
We wrześniu 1939 r. uczestniczył w obronie Warszawy.
Nazwisko konspiracyjne
Nowak
Pseudonimy
"Kania", "Kowalik", "Zawadzki"
Udział w konspiracji 1939-1944
W konspiracji od jesieni 1939 r. Był jednym z inicjatorów, założycieli Związku Odbudowy Rzeczpospolitej (ZOR). Swoją wiedzę z zakresu propagandy spożytkował jako jedna z osób nadających ton Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej (od lutego 1942 r. - Armii Krajowej). Od grudnia 1940 r. był redaktorem w "Agencji Prasowej” i szefem Podwydziału "N”, niezwykle ważnego dla destrukcyjnego oddziaływania na nastroje niemieckiej administracji i wojska. Równocześnie od września 1943 r. pełnił funkcję szefa Podwydziału "Antyk” mającego na celu zwalczanie wpływów komunistycznych w szeregach Armii Krajowej jak i w całym społeczeństwie polskim, które zmęczone długotrwałą wojną, coraz bardziej ulegało wpływom sowieckiej propagandy. W październiku 1943 r. wszedł w skład Społecznego Komitetu Antykomunistycznego (SKA), powołanego przez Krajową Reprezentację Polityczną.
Oddział
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział VI BiP (Biuro Informacji i Propagandy) - Wydział Propagandy - szef Wydziału.
Dzielnica
Śródmieście Północ - Śródmieście Południe
Awanse
Awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty 14.09.1944 r.
Losy po Powstaniu
Niewola niemiecka - brak informacji o miejscach pobytu
Numer jeniecki
101555
Losy po wojnie
Po uwolnieniu z niewoli w lutym 1945 r. powrócił do kraju i kontynuował działalność w ZOR. Był redaktorem konspiracyjnego pisma antykomunistycznego "Głos Wolności". W listopadzie 1945 r. wyjechał z kraju. Aktywnie działał w organizacjach kombatanckich w Wielkiej Brytanii, pracował w redakcji "Dziennika Polskiego” i "Dziennika Żołnierza” w Londynie. Należał do Rady Powierników Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie, tam też był współorganizatorem Studium Polski Podziemnej. W latach 1954-1972 był redaktorem, a następnie zastępcą dyrektora Radia Wolna Europa w Monachium. Autor wielu prac opisujących wojenne dzieje Polski.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyżem Zasługi, Order Orła Białego, Medal Polonia Mater Nostra.
Miejsce śmierci
Londyn
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram