Pseudonim
"Kozłowski"
Data urodzenia
1913-09-10
Data śmierci
1983-03-05
Stopień
PSW, szef szkolenia fotoreporterów Referatu Fotograficznego BiP KG AK
Stopień
podporucznik
Numer legitymacji AK
120032
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Wacław - Hanna z domu Kantecka
Wykształcenie
W 1932 zdał maturę w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Nowogródku. W latach 1932-1935 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, a później w latach 1935-1938 w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie.
Praca i działalność przed wojną
Od 1936 pracował jako reporter w Towarzystwie Wydawniczym „Rój”, współzałożonym przez pisarza Melchiora Wańkowicza.
Przebieg służby wojskowej i udział w kampanii wrześniowej
W 1938 odbył szkolenie wojskowe w Wołyńskiej Szkołe Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. We wrześniu 1939 walczył w 44 Pułku Strzelców Legii Amerykańskiej w rejonie Równego. Wzięty do niewoli radzieckiej, a następnie niemieckiej, przebywał w Stalagu VI B w Meppen-Versen. 30 października 1941 został zwolniony jako inwalida wojenny.
Udział w konspiracji 1939-1944
W 1941 r. powrócił do Warszawy i włączył się do działalności konspiracyjnej w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej (BIP KG AK). W 1942 został kierownikiem referatu fotograficznego Wydziału Propagandy BIP. Był odpowiedzialny za organizację komórki, prowadzenie szkolenia i kierowanie laboratorium fotograficznym, które wraz z żoną Sabiną Żdżarską „Anną” zorganizowali w swoim mieszkaniu przy ulicy Śliskiej 6/8 w Śródmieściu. Archiwum fotografii wykonanych w tym okresie uległo zniszczeniu w czasie Powstania.
Nazwisko konspiracyjne
W lutym 1944 został zdekonspirowany i ukrywał się pod nazwiskiem Michał Wrzosek.
Adres zamieszkania przed Powstaniem
Warszawa, ul. Śliska 6/8
Oddział
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział VI BiP (Biuro Informacji i Propagandy) - w czasie Powstania pełnił funkcję Prasowego Sprawozdawcy Wojennego (PSW). Reporter "Polski Walczącej" i "Biuletynu Informacyjnego"
Szlak bojowy
30 sierpnia przeszedł kanałami na Mokotów, gdzie przebywała jego żona.
Rodzina biorąca udział w Powstaniu Warszawskim
Żona Sabina Żdżarska również była fotoreporterką.
Losy po Powstaniu
W ostatnich dniach września Żdżarscy przedostali się do Wilanowa, a stamtąd do Milanówka.
Losy po wojnie
Wraz z żoną i synami mieszkał w Milanówku. Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę w redakcji dziennika „Kurier Codzienny” i aktywnie włączył się w działalność dziennikarzy filmowych. Był m.in. organizatorem i pierwszym prezesem Klubu Sprawozdawców Filmowych przy Związku Zawodowym Dziennikarzy RP, członkiem Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych FIPRESCI. W latach 1948-1950 prowadził wykłady z teorii i techniki pracy dziennikarskiej oraz stenografii na Wydziale Dziennikarstwa Akademii Nauk Politycznych. Pracował w prasie Stowarzyszenia PAX ("Zorza", "WTK", "Życie i Myśl", "Słowo Powszechne"), współpracował przy organizacji miesięcznika "Fotografia", w tygodniku "Świat" prowadził rubrykę "Fotografia na co dzień", członek kolegium miesięcznika "Kinotechnik" i "Rzemieślnika". Był autorem wielu publikacji dotyczących techniki i historii fotografii, m.in.: Od obiektywu do negatywu (1946), Historia fotografii warszawskiej (1974), Almanach fotoamatora (wspólnie z J. Sunderlandem i L. Sempolińskim), Fotografujemy Zorką (1975), Zaczęło się od Daguerre'a (1975). Wielokrotnie odznaczany za działalność konspiracyjną w okresie okupacji i za zasługi dla rozwoju fotografii w powojennej Polsce. Zmarł 5 marca 1983 w Warszawie.
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1959), Krzyż Partyzancki (1959), Krzyż Armii Krajowej (1981), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976), Złoty Krzyż Zasługi (1969), Medal za Warszawę (1971), Medal XXX-lecia Z.G. Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1975), dyplom honorowy Towarzystwa Miłośników Historii w Warszawie i Towarzystwa Przyjaciół Warszawy (1975), był laureatem nagrody Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu m. St. Warszawy (1978), Zasłużony Działacz Kultury (1967). Za działalność fotograficzną otrzymał tytuły Artiste FIAP (AFIAP) w 1960 i Excellence for Services Rendered FIAP (ESFIAP) w 1972, przyznane przez Międzynarodową Federacją Sztuki Fotograficznej FIAP.
Źródła
MPW-baza uczestników PW, zbiory ikonograficzne MPW
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram