Powrót do biogramów

Wanda Maria
Herbich

Pseudonim
"Ewa"
Data urodzenia
1922-06-25
Data śmierci
2016-03-06
Stopień
-
Stopień
strzelec
Pseudonimy
"Ewa", "Wanda"
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Kazimierz - Halina z domu Strużyńska
Udział w wojnie obronnej 1939 roku
Ukończyła kurs podinstruktorski w ramach PWK. W 1939 r. była sanitariuszką w Szpitalu Św. Łazarza w Warszawie.
Wykształcenie do 1944 r.
W czasie okupacji zaliczyła w Warszawie dwa pierwsze lata medycyny na tajnym Uniwersytecie.
Udział w konspiracji 1939-1944
W październiku 1939 r. wstąpiła do SZP-ZWZ-AK Komenda Główna Oddział Łączności. Aresztowana w listopadzie 1943 r. osadzona w więzieniu "Palace" (Katownia Podhala – komisariat Gestapo mieszczący się w Zakopanem w Hotelu Palace przy ulicy Chałubińskiego 7). W lutym 1944 r. przebywała w obozie koncentracyjnym w Płaszowie. Od czerwca 1944 roku pełniła służbę w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania. Przydział w lipcu 1944 r.: V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - WSOP (Wojskowa Służba Ochrony Powstania) - 11. kompania WSOP
Oddział
V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - 5. Rejon - batalion "Oaza" - 11. kompania WSOP
Szlak bojowy
Sadyba
Rodzina walcząca w Powstaniu Warszawskim
Córka por. Haliny Herbichowej - Chojko ps.“Agnieszka” komendantki oddziału WSK na Mokotowie
Losy po Powstaniu
Wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Od października 1944 r. była w Kedywie Kraków, następnie SBP »Skała«. Była łącznikiem, kurierem, uprawiała mały sabotaż, brała udział w szkoleniu. W Baonie »Skała« przebywała do 15.01.1945 r., do momentu rozbrojenia przez Armię Czerwoną.
Losy po wojnie
W latach 1945-1948 kontynuowała studia na uniwersytecie w Poznaniu. Uzyskała tytuł lekarza medycyny (specjalizacja:lekarz chorób wewnętrznych). Działaczka "Solidarności"
Represje
Po roku 1945 zatrzymana przez UB, gdy wpadła w "kocioł" w Poznaniu. W 1958 r. przeszła rewizję UB z powodu korespondencji z gen. Karasiewiczem-Tokarzewskim. W 1983 UB przeprowadziło kolejną rewizję.
Odznaczenia i awanse
Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2007); Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Partyzancki, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal Wojska, Medal za Warszawę, Złotą Odznakę Honorową „Za zasługi dla Warszawy", Odznaka Honorowa Zasłużonego Działacza Związku Inwalidów Wojennych. Awansowana do stopnia majora WP
Nazwisko po mężu
Wanda Pawłowicz
Miejsce pochówku
Cmentarz Powązkowski w Warszawie (Stare Powązki)
Informacje dodatkowe - losy rodziny
Matka Wandy por. Halina Herbichowa-Chojko “Agnieszka” zginęła w kanałach podczas ewakuacji oddziałów powstańczych z Mokotowa. Ojciec Kazimierz zmarł na zawał w okresie stalinowskim po 3 latach więzienia przez UB. Wanda w 1950 r. nie została przyjęta do pracy w służbie zdrowia (dyplom lekarza otrzymała w 1948 r.) podległej MBP „jako politycznie niepewna, związana była z organizacjami ZWZ i AK, rodzina jej jest w Anglii od 1946 r. z którą ona się kontaktuje”. W latach 1957-1959 rozpracowywana w ramach sprawy ewidencyjno-obserwacyjnej z powodu „kontaktów z RWE”, m.in. korespondencja poprzez skrzynkę radia "Wolna Europa" w Londynie z gen. Michałem Karaszewiczem-Tokarzewskim. Według ustaleń organów bezpieczeństwa W. Pawłowicz w okresie okupacji walczyła w AK w oddziale mjr "Skały" na terenie pow. Miechów pod ps. "Wanda".
Źródła
MPW, BIP IPN
Publikacje
"Sylwetki żołnierzy Batalionu „Skała” AK"
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram