Powrót do biogramów

Władysław Erazm
Olędzki

Pseudonim
"Astronom"
Data urodzenia
1892-06-02
Data śmierci
1944-12-01
Stopień
-
Stopień
harcmistrz - podporucznik
Miejsce urodzenia
Warszawa
Imiona rodziców
Konstanty - Maria z domu Klimowicz
Działalność do 1939 r.
W 1910 ukończył szkołę techniczną w Warszawie. W 1912 założył na Ursynowie koło Warszawy 1. Ursynowską Drużynę Harcerzy im. Juliana Ursyna Niemcewicza. Pracę nauczyciela wychowania fizycznego rozpoczął w 1916 w szkole realnej i równocześnie w gimnazjum męskim. W latach 1920-1929 był nauczycielem wychowania fizycznego w Ursynowie, w latach 1926-1932 w Gimnazjum Władysława Giżyckiego w Warszawie, a w latach 1932-1937 w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego. Od września 1937 pracował w Kuratorium Okręgu Szkolnego m.st. Warszawy na stanowisku naczelnika Wydziału Wychowania Fizycznego. W okresie pracy w Ursynowie ukończył Centralny Instytut Wychowania Fizycznego. Z ruchem młodzieżowym zetknął się wcześnie. Początkowo działał w "Junactwie” jako drużynowy 1. Drużyny Junackiej im. ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie, później jako członek komendy, a od 1916 jako komendant Okręgu Lubelskiego. W tym też czasie należał do POW. Następnie we wszystkich kolejno szkołach, w których uczył był równocześnie drużynowym drużyn harcerzy. W latach 1933-1939 był komendantem Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy. Brał udział w licznych zlotach krajowych i zagranicznych: w 1928 prowadzona przez niego 1. Ursynowska Drużyna Harcerzy zajęła I miejsce na międzynarodowym zlocie skautów wodnych na Węgrzech, w 1929 uczestniczył w Jamboree w Anglii, w 1933 uczestniczył w Jamboree na Węgrzech, zimą 1933/1934 był komendantem obozu zimowego Warszawskiej Chorągwi Harcerzy w Krynicy, w 1935 był komendantem IV podobozu na Jubileuszowym Zlocie ZHP w Spale, w sierpniu 1935 brał udział w wyprawie jachtu "Zawisza Czarny” do Szwecji, w 1936 przebywał wraz ze swą 23. Warszawską Drużyną Harcerzy jako reprezentacją ZHP na Olimpiadzie w Berlinie, w 1937 uczestniczył w Jamboree w Holandii. Posiadał uzdolnienia i zamiłowania malarskie. Z licznych jego prac (akwaforty, akwarele, drzeworyty) większość zaginęła lub uległa zniszczeniu, nieliczne znajdują się w posiadaniu rodziny. 16 stycznia 1916 ożenił się z Ireną z hr. Mohlów. Z małżeństwa tego urodził się w 1917 syn Zbigniew Stefan, a w 1919 córka Stanisława Sławomira.
Pseudonimy
"Astronom", "Papa"
Udział w konspiracji 1939-1944
We wrześniu 1939 ewakuowany wraz z Kuratorium znalazł się w Wilnie. Służył w Wileńskiej Komendzie Chorągwi Szarych Szeregów - kryptonim "Brama". Aresztowany przez NKWD w styczniu 1941 r. Uciekł z transportu w czerwcu i przedostał się do Warszawy. Tu nadal służył w Szarych Szeregach, pełniąc w latach 1943-1944 w Głównej Kwaterze ("Pasiece") funkcję kierownika Zastępu Wizytatorów tzw. "Polski Centralnej", obejmującej chorągwie: Warszawską (Ul "Wisła"), Mazowiecką (Ul "Puszcza"), Radomską (Ul "Rady") i Lubelską (Ul "Zboże"). Pracował też w tajnym nauczaniu, zorganizowanym przez tajne Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego dla Grup Szturmowych Szarych Szeregów w Warszawie. Równocześnie oficer rezerwy piechoty Armii Krajowej - przydział w lipcu 1944: V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - 2. Rejon - 6. kompania WSOP (Wojskowa Służba Ochrony Powstania).
Oddział
"Pasieka" - Kwatera Główna Szarych Szeregów.
Dzielnica
Śródmieście Północ
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości, Złotym Krzyżem Zasługi oraz, w związku z jedenastokrotnym uratowaniem życia tonącym, Harcerskim Medalem za Ratowanie Życia.
Losy po Powstaniu
Wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Aresztowany w Skierniewicach, w drodze do Krakowa.
Miejsce śmierci
Skierniewice - zginął w niewyjaśnionych okolicznościach.
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram