Pseudonim
"Baryka"
Data urodzenia
1914-04-12
Data śmierci
-
Stopień
-

Archiwum historii Mówionej

Stopień
kapral podchorąży
Miejsce urodzenia
Lublin
Imiona rodziców
Michał - Maria
Wykształcenie i praca do 1939 r.
W 1932 ukończył Gimnazjum im. hetmana Jana Zamojskiego w Lublinie. Absolwent Wydziału Prawa i Ekonomii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (dyplom w 1937). Po studiach przeniósł się do Warszawy. W latach 1933-1939 zatrudniony jako referent w Ministerstwie Opieki Społecznej. Podczas pracy w Ministerstwie poznał swojego późniejszego okupacyjnego przełożonego, Kazimierza Moczarskiego.
Pseudonimy
"Łodzia”, "Dyrektor”, "Rudnicki”, "Mejer”, "Baryka"
Nazwisko konspiracyjne
Zygmunt Pluta
Udział w konspiracji 1939-1944
W konspiracji od 1940; pracownik Wydziału Legalizacji I Oddziału KG ZWZ-AK, równocześnie działał w Kierownictwie Walki Podziemnej.
Praca w latach okupacji niemieckiej
Do połowy 1942 był urzędnikiem biura personalnego Hauptamtu (Hauptamt Arbeitsamt - Urząd Główny Urzędu Pracy na Warszawę). Później pracował jako właściciel biura pośrednictwa handlu nieruchomościami.
Adres przed Powstaniem Warszawskim
Warszawa ul. Twarda 11
Oddział
Komenda Główna Armii Krajowej - Oddział VI BiP (Biuro Informacji i Propagandy)
Dzielnica
Śródmieście Północ - Powiśle
Losy po Powstaniu
Wyszedł z Powiśla wraz z ludnością cywilną, doprowadzony na Wolę (kościół św. Wojciecha ul. Wolska), następnie skierowany przez Niemców do Śródmieścia, na ul. Czackiego, gdzie nakazano Polakom rozbierać mur w celu zrobienia przejścia dla czołgów niemieckich. Następnie znalazł się w obozie przejściowym w Pruszkowie (Dulag 121). Z Pruszkowa trafił do RGO w Częstochowie, gdzie pracował przy akcji opieki nad warszawiakami. Nawiązał ponownie kontakt z Kazimierzem Moczarskim, z którym kontynuował działalność w odtwarzanym VI Oddziale BIP KG AK w Krakowie.
Losy po wojnie
Aresztowany przez UB w Krakowie, w rocznicę wybuchu Powstania. Staraniami K. Moczarskiego zwolniony. Dwa razy podejmował nieudane próby wyjazdu z Polski. Uniknął aresztowania podczas próby przekroczenia granicy Czechosłowacji. Wrócił do Krakowa, a w 1946 r. na stałe powrócił do Warszawy. Pracował w Centralnym Urzędzie Planowania, a po jego likwidacji (1947) zdał egzamin adwokacki i został wpisany na listę adwokacką. Otworzył własną kancelarię, jednak w roku 1953, poddany został weryfikacji. Ostatecznie wykreślony z listy adwokackiej w 1953. Do momentu ponownego przyjęcia do adwokatury pracował w WPHM (Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Handlu Meblami). Jako radca prawny pracował aż do roku 2001.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Walecznych, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (postanowieniem Prezydenta RP z dn. 04.07.1997)
Zaproponuj zmiany w biogramie Zaproponuj Nowy biogram